ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٦٧ - پيشى گرفتن در ايمان

قسمت دوم عقيده آنها درست است و قسمت اولش نادرست، و آنها هم براى تصحيح قسمت اول عقيده خود بقسمت دوم تمسك نموده و قياس ميكردند، امام صادق عليه السّلام با كمال وضوح بيان فرمود كه اين قياس مع الفارق است، زيرا ايمان ادعاء و اثبات امريست كه سه جزء دارد، و بايد هر سه جزئش ثابت شود: ١- اقرار زبانى. ٢- عقيده قلبى. ٣- اعمال و كردار بدنى، اينست ايمان واقعى و حقيقى، ولى در ايمان ظاهرى تنها دو جزء اول و سوم كافى است و جز دوم لازم نيست، ولى كفر نبودن يكى از اين سه چيز است كه بمحض انكار خدا ثابت مى‌شود.

مرجئه بمعنى تأخير اندازنده و دنبال آورنده است و اين دسته را از آن جهت مرجئه ناميدند كه بر خلاف اهل ايمان عمل را از نيت پس اندازند و در رديفش نياورند و بعضى مرجئه را از ماده رجا «اميدوارى» گرفته‌اند، زيرا اين طايفه گنهكاران را اميدوارى ميدهند و مرجئه به پنج دسته تقسيم ميشوند: ١- يونسيه. ٢- عبيديه. ٣- غسانيه. ٤- ثوبانيه. ٥- ثومنيه.

اين پنج دسته هر يك رهبر مذهبى مخصوصى دارند كه باعتبار نام آن رهبر ناميده ميشوند، چنان كه يونسيه پيروان يونس غيرى باشند و ثومنيه پيروان ابى معاذ ثومنى و هر يك از اين پنج دسته در مقام بيان عقيده خود براه مخصوصى رفته‌اند كه مرحوم مجلسى در مرآت العقول ج ٢ ص ٥٧ ذكر ميكند.

پيشى گرفتن در ايمان‌

١-

زبيرى گويد: بامام صادق عليه السّلام عرضكردم: براى ايمان درجات و مراتبى است كه مؤمنين نسبت بآنها نزد خدا بر يك ديگر برترى دارند؟ فرمود: آرى، عرضكردم: خدا رحمتت كند، برايم توضيح ده تا بفهمم. فرمود:

خدا ميان مؤمنين مسابقه قرار داد، چنان كه ميان اسبان، در روز اسب دوانى مسابقه گذارند.

و آنها را بحسب درجات سبقت فضيلت بخشيد. و هر يك از مؤمنين را طبق درجه سبقتش قرار داد و حق او را از آن درجه نكاست و هيچ دنبالى از جلو افتاده (نزد خدا) پيشى نگيرد و نه هيچ كم‌