ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٥٩ - وظيفه ايمانى هر يك از اعضاء بدن

و بر گوش واجب ساخته كه از شنيدن آنچه خدا حرام كرده دورى گزيند و از آنچه خداى عز و جل نهى فرموده و براى او حلال نيست و از شنيدن آنچه خدا را بخشم آورد، روگردان شود، و در اين باره فرموده:

«بتحقيق خدا در كتاب بر شما نازل فرموده كه چون بشنويد آيه‌هاى خدا را منكر ميشوند و مسخره ميكنند با آنها منشينيد تا در سخنى ديگر وارد شوند، ١٤٠ سوره ٤» سپس خداى عز و جل مورد فراموشى را استثنا نمود و فرمود: «و اگر شيطان از يادت برد، پس از ياد آمدن با گروه ستمگران منشين، ٦٨ سوره ٦».

و باز فرمود: «مژده بده آن بندگانم را كه سخن را ميشنوند و از نيكوترش پيروى ميكنند، ايشانند كه خدا هدايتشان كرده و ايشانند خردمندان، ١٨ سوره ٣٩» و فرموده است: «براستى كه مؤمنان رستگار شدند، همان كسانى كه در نمازشان فروتنند، و كسانى كه از شنيدن ياوه روى گردانند و همان كسان كه زكاة پرداخت كنند، ٣ سوره ٢٣» و فرمود: «و چون ياوه‌ئى شوند، از آن روى بگردانند و گويند ما اعمال خود داريم و شما أعمال خود، ٥٥ سوره ٢٨» و فرمود: «و زمانى كه بر ناپسندى گذرند با بزرگوارى گذرند، ٧٢ سوره ٢٥» اينست وظيفه ايمانى كه بر گوش واجب شده كه بآنچه برايش حلال نيست گوش فرا ندهد.

و بر چشم واجب شد كه بآنچه خدا بر او حرام كرده ننگرد، و از آنچه خدا نهى فرموده و برايش حلال نيست روى گردان شود، همين عمل ايمانى چشم است، پس خداى تبارك و تعالى فرمود، «بمردان مؤمن بگو گاهى ديدگان خود فرو بندند (يعنى در برابر حرام نه در همه جا) و فروج خود نگهدارند،