ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٠٨ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

اينكه نعمت و مهلتشان ميدهم) يا بر من گستاخى ميكنند، بحق خودم سوگند كه فتنه و بلائى براى آنها پيش آوردم كه خردمندشان سر گردان شود.

باب كسى كه عدالتى را بستايد و عمل ديگر كند

توضيح‌

- مقصود از اين باب اينست كه: كسى از مطلب حقى كه مطابق قانون عدالت باشد دم زند و آن را براى مردم بيان كند، ولى خودش بآن عمل نكند، يا از دين و امام بر حقى ستايش كند و خودش پيروى شيطان نمايد، چنانچه خداى عز و جل فرمايد: لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ‌ و باز فرمايد: أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ‌ «مردم را به نيكى امر ميكنيد و خود فراموش مينمائيد».

١-

امام صادق عليه السّلام فرمود: پر حسرت ترين مردم روز قيامت كسى است كه عدالتى را ستوده و عمل خودش بر خلاف آن باشد (زيرا در قيامت مى‌بيند شنوندگان سخن او سعادتمند گشته ولى خودش بدبخت و گرفتار است).

٢-

و فرمود، روز قيامت سخت‌ترين مردم از لحاظ عذاب كسى است كه عدالتى را بستايد و بر خلاف آن عمل كند.

٣-

و فرمود: پرحسرت ترين مردم روز قيامت كسى است كه عدالتى را بستايد و بر خلاف آن عمل ديگر كند.