ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٦٨ - مؤمنين در درجات ايمان مختلفند

فضيلتى بر صاحب فضيلت، از اين جهت پيشينيان و پسينيان اين امت بر يك ديگر برترى يافتند و اگر پيش رو در ايمان را بر عقب افتاده فضيلتى نبود، آخر اين امت (از نظر مقام و فضيلت) باولش ميچسبيد (و در يك رتبه قرار ميگرفتند، در صورتى كه اصحاب پيغمبر و مسلمين صدر اول، اسلام را پايه‌گذارى كردند و آخرين از كوشش آنها بهره‌مند شدند) آرى ميچسبيد و بلكه از آنها پيش مى‌افتادند در صورتى كه پيش رو در ايمان را بر عقب افتاده آن فضيلتى نبود.

ليكن خدا بسبب درجات ايمان پيشروان در ايمان را مقدم داشته و بسبب عقب افتادن از ايمان كوتاهى‌كنندگان را مؤخر داشته (يعنى از لحاظ رتبه و فضيلت) زيرا بعضى از مؤمنين متأخر را مى‌بينيم كه نماز و روزه و حج و زكاة و جهاد و انفاقشان از پيشينيان بيشتر است و اگر سوابق فضيلتى كه مؤمنين بسبب آن بر يك ديگر ترجيح پيدا ميكنند نميبود، ميبايست متأخرين بواسطه عمل بسيار خود، بر پيشينيان مقدم باشند، ولى خداى عز و جل هرگز نخواسته شخصى كه در پائين ترين درجات ايمان قرار دارد بدرجه جلوتر برسد و آنكه را خدا مؤخر داشته مقدم شود يا آنكه را مقدم داشته مؤخر گردد (زيرا اولا فضيلت و درجه نزد خدا بزيادى عمل نيست و ثانيا پيشينيان در ايمان بر متأخرين سبقت دارند و ايمان آنها سبب ايمان متأخرين گشته علاوه بر صعوبت و مشقت بسيارى كه در ايمان آوردن آنها بود، بواسطه تقيه و قلت عدد و آزار مشركين).

عرضكردم: پيشى گرفتن بسوى ايمانى كه خدا مؤمنين را در اين گفتار خويش دعوت فرموده است بمن خبر ده: «پيشى گيريد بسوى آمرزش پروردگارتان و بهشتى كه پهناى آن آسمان و زمين است و براى كسانى كه بخدا و پيغمبران وى ايمان آورده‌اند آماده شده، ٢١ سوره ٥٧» و فرموده: «پيشى گرفتگانى كه پيشى گرفته‌اند، آنها مقربانند، ١٠ سوره ٥٦».

و فرموده: «و پيشروان نخستين، از مهاجر و انصار و كسانى كه باحسان از آنها پيروى كردند، خدا