ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٥٨ - وظيفه ايمانى هر يك از اعضاء بدن

اما آنچه از ايمان بر دل واجب گشته، اقرار و شناسائى و تصميم و رضايت و تسليم است باينكه شايسته پرستشى جز خداى يگانه بى‌شريك نيست، او معبوديست يكتا كه همسر و فرزند نگرفته و اينكه محمد بنده و فرستاده اوست- صلوات اللَّه عليه و آله- و اقرار نمودن بآنچه از جانب خدا آمده، از پيغمبر يا كتاب. اينست آنچه خدا از اقرار و معرفت بر دل واجب ساخته و اين عمل دل است و همين است قول خداى عز و جل: «بجز كسى كه مجبور شود، ولى دلش بايمان قرار دارد، اما كسى كه دلش بكفر باز شده، ١٠٦ سوره ١٦» و فرمايد «همانا بياد خدا دلها آرام گيرد، ٢٨ سوره ١٣» و فرمايد: «كسانى كه با زبان خود ايمان آورده و دلشان ايمان نياورده است، ٤١ سوره ٥» (آيه در مصحف چنين است: مِنَ الَّذِينَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ‌ و فرمايد: «اگر آنچه در دل داريد آشكار كنيد يا پنهان نمائيد خدا شما را از آن حساب ميكشد، سپس هر كه را خواهد مى‌آمرزد و هر كه را خواهد عذاب ميكند، ٢٨٤ سوره ٢» اينست آنچه خدا از اقرار و معرفت بر دل واجب ساخته و اين عمل دلست و سر ايمان.

و خدا بر زبان واجب ساخته، گفتار و بيان از جانب دل را بآنچه باور كرده و اقرار نموده. خداى تبارك و تعالى فرمايد: «بمردم سخن نيكو گوئيد ٨٣ سوره ٢» و فرموده: «گفتند: بخدا و آنچه بما و شما نازل شده ايمان آورديم و خداى ما و شما يكى است و ما تسليم او هستيم‌[١] ٤٦ سوره ٢٩» اينست آنچه خدا بر زبان واجب كرده و اين عمل زبان است.

[١] آيه در قرآن باين صورت نيست، مراجعه شود، گويا از اشتباهات نساخ يا تلفيق دو آيه است و يا نقل بمعنى شده.