ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٩٠ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

چون سلام كرد و نشست اين آيه را خواند: «كسانى كه از گناهان كبيره و زشتكاريها دورى گزينند ٣٢ سوره ٥٣» سپس از سخن باز ايستاد. امام صادق عليه السّلام باو فرمود: چرا سكوت كردى؟ گفت:

دوست دارم گناهان كبيره را از كتاب خداى عز و جل بدانم. فرمود: آرى، اى عمرو.

(١) بزرگترين گناهان كبيره شرك بخداست كه خدا ميفرمايد: «كسى كه شرك بخدا آورد، خدا بهشت را بر او حرام كرده است، ٧٢ سوره ٥».

(٢) و بعد از آن نوميدى از رحمت خداست، زيرا خداى عز و جل ميفرمايد: «كسى جز مردم كافر از رحمت خدا نوميد نشود ٧٨ سوره ١٢».

(٣) و پس از آن ايمنى از مكر (عذاب و مهلت) خداست، زيرا خداى عز و جل ميفرمايد: «كسى از مكر خدا ايمن نشود مگر مردم زيانكار ٩٩ سوره ٧».

(٤) و از گناهان كبيره است. عقوق والدين، زيرا خداى سبحان عاق والدين را زور گوى با شقاوت مقرر فرموده (در آيه ٣٢ سوره ١٩).

(٥) قتل نفسى كه خدا آن را محترم دانسته مگر بحق (در مورد قصاص) زيرا خداى عز و جل ميفرمايد «كيفر او دوزخست و در آن جاودان باشد ... تا آخر آيه ٩٣ سوره ٤».

(٦) متهم ساختن زن پاكدامن بزنا، زيرا خداى عز و جل ميفرمايد: «آنها در دنيا و آخرت لعنت شده و عذاب بزرگى دارند ٢٣ سوره ٢٤».

(٧) خوردن مال يتيم، زيرا خداى عز و جل (در باره كيفر آنها) ميفرمايد: «آنها در شكمهاى خويش آتش فرو ميبرند و بآتشى افروخته درون ميشوند ١٠ سوره ٤».