ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٩٥ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

٧-

امام صادق عليه السّلام فرمود: همانا مؤمن ببرادرش تحفه ميدهد، گفتم: تحفه چيست؟ فرمود:

مانند جاى نشستن، متكا، خوراك، پوشاك، سلام. پس بهشت براى پاداش او گردن كشد، و خداى عز و جل ببهشت وحى فرمايد كه: من طعام ترا بر اهل دنيا حرام ساختم مگر بر پيغمبر و وصى پيغمبر، و چون روز قيامت شود، خداى عز و جل ببهشت وحى كند كه دوستانم را در برابر تحفه‌هايشان پاداش ده، پس غلمان و حوريانى بيرون آيند كه طبقهائى كه از مرواريد سرپوش دارد، همواره داشته باشند. چون آنها بدوزخ و هراسش نگرند و بهشت را با آنچه در آنست مشاهده كنند، عقلشان بپرد و نتوانند از آن طبقها بخورند، سپس يك جارچى از زير عرش فرياد كند كه: همانا خداى عز و جل دوزخ را حرام كرده بر كسى كه از طعام بهشتش خورد، آنگاه ايشان دست دراز كنند و بخورند (زيرا از هراس دوزخ ايمن شوند).

٨-

امام باقر عليه السّلام فرمود: بر مؤمن واجبست كه هفتاد گناه كبيره را بر مؤمن بپوشاند (ولى اگر از هفتاد گذشت، او خود پرده خويشتن دريده و احترامى براى خود باقى نگذاشته و ممكن است كلمه هفتاد را حمل بر كثرت نمود پس دريدن پرده مؤمن هيچ گاه جايز نيست).

٩-

اسحاق بن عمار گويد: امام صادق عليه السّلام بمن فرمود: اى اسحاق تا توانى بدوستانم نيكى كن، زيرا هر مؤمنى نسبت بمؤمن ديگر احسان كند و او را يارى نمايد، چهره ابليس را خراشيده و دلش را زخم كرده است.