ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٠ - تفسير آيه شريفه

آن آفريده- ٣٠ سوره ٣٠-» را پرسيدم، فرمود: آن توحيد (يگانه‌پرستى) است.

٢-

عبد اللَّه بن سنان گويد: از امام صادق عليه السّلام راجع بقول خداى عز و جل: «فطرت خدائى است كه مردم را بر آن آفريده» پرسيدم، اين فطرت چيست؟ فرمود: فطرت اسلام است كه خدا مردم را هنگامى كه از آنها پيمان گرفت بر يگانه‌پرستى آفريد. خدا فرمايد: «مگر من پروردگار شما نيستم؟» و در آن مؤمن و كافر هر دو بودند.

٣-

زراره گويد از امام صادق عليه السّلام راجع بقول خداى عز و جل: «فطرت خدائى است كه مردم را بر آن آفريده» پرسيدم، فرمود: همه را بر يگانه‌پرستى آفريد.

٤-

زراره گويد، از امام باقر عليه السّلام اين قول خداى عز و جل را پرسيدم: «مخلصان خدا باشيد و باو مشرك نشويد- ٣١ سوره ٢٢-» فرمود: فطرت حنيفيه (مستقيم و بى‌انحراف) است كه خدا مردم را بر آن آفريده «آفرينش خدا را تغييرى نيست» فرمود: خدا مردم را بر معرفت خود آفريده.

زراره گويد و نيز از آن حضرت اين قول خداى عز و جل را پرسيدم: «و چون پروردگارت از فرزندان آدم از پشتهايشان نسلشان را برگرفت و بر خودشان گواه ساخت كه مگر من پروردگار شما نيستم؟ گفتند: چرا- ١٧٢ سوره ٧-» فرمود: از پشت آدم نژادش را تا روز قيامت در آورد، و مانند مورچگان خارج شدند، سپس خود را بآنها معرفى كرد و وانمود، و اگر چنين نميكرد، هيچ كس (در