ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٧٠ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

نكند، قلب مرتكب گناهى مى‌شود[١] و بر آن اصرار ميورزد تا بالايش بپائين ميگرايد (سرنگون و وارونه نميشود و سخن حق و موعظه در آن نميگنجد و تأثير نميكند).

٢-

امام صادق عليه السلام در باره قول خداى عز و جل: «چه صبرى بر آتش دوزخ دارند ٢٧٥ سوره ٢» فرمود: يعنى چه صبرى دارند بر كارهائى كه ميكنند كه آنها را بسوى آتش ميكشاند.

شرح‌

- حاصل آيه شريفه توبيخ و سرزنش گنهكارانست باظهار تعجب و شگفتى از صبر و شكيبائى آنها بر آتش دوزخ، و چون عقوبت و مجازات گنهكاران از نظر خداى تبارك و تعالى مسلم و قطعى است، وقتى بنده مرتكب گناهى مى‌شود و سپس همان گناه را تكرار ميكند يا گناه بزرگترى انجام ميدهد، مثل اينكه خداى تعالى از صبر او اظهار تعجب ميكند و ميفرمايد: با وجود آنكه بار اول در آتش افتاد چرا ديگر بار براى خود آتش بيشترى خريد، چه صبرى در برابر آتش دارد؟!!

٣-

امام صادق عليه السلام فرمود: هيچ رگى نزند و پائى بسنگ نخورد و درد سر و مرضى پيش نبايد مگر بجهت گناهى (كه انسان مرتكب شده است) و همين است كه خداى عز و جل در كتابش فرمايد «هر مصيبتى بشما رسد، براى كاريست كه بدست خود كرده‌ايد و خدا از بسيارى هم گذشت ميكند، ٣٠ سوره ٤٢» سپس امام عليه السّلام فرمود: آنچه خدا از آن ميگذرد از آنچه از آن مؤاخذه ميكند بيشتر است.

شرح‌

- برخى از مفسرين گفته‌اند: آيه شريفه بمصيباتى اختصاص دارد كه بنحو عقوبت و مجازات در دنيا از طرف خداى تعالى بانسان ميرسد، پس مصيبات و بلاهائى را كه براى كودكان و ديوانگان و مردم بيگناه پيش مى‌آيد، شامل نيست. و مخاطب آيه كريمه اينان نيستند.

٤-

امام باقر عليه السلام فرمود: هيچ نكبتى به بنده نرسد [پايش بسنگى نخورد] مگر بسبب‌

[١] گناهان انسان غالبا مربوط باعضاء و جوارحست، ولى چون فرمان دهنده همه اعضاء و جوارح قلب است ارتكاب گناه باو نسبت داده شده است.