ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٨٠ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

بزرگترين گناهان كبيره شرك بخداست.

٥-

نعمان رازى گويد: شنيدم امام صادق عليه السّلام ميفرمود: هر كه زنا كند از ايمان خارج شود و هر كه مى بنوشد از ايمان خارج شود، و هر كه يك روز از ماه رمضان را عمدا افطار كند (دانسته و بدون عذر روزه‌اش را بخورد) از ايمان خارج شود (يعنى در حالى كه مؤمن مرتكب اين گناهان است، ايمان از او سلب مى‌شود و پس از پايان گناه برميگردد.)

٦-

محمد بن عبده گويد: بامام صادق عليه السّلام عرضكردم: زناكار در حال زنا مؤمن نيست؟

فرمود: نه، زمانى كه روى شكم آن زنست، ايمان از او سلب شود و چون برخاست برگردد و باز اگر بزنا برگشت سلب شود، عرضكردم: او كه آهنگ برگشتن بزنا دارد (پس چرا ايمانش برميگردد و مؤمن گفته مى‌شود؟) فرمود: چه بسيار كسان كه آهنگ برگشتن دارند، ولى هرگز برنميگردند (پس قصد و آهنگ گناه مثل خود گناه نيست و ممكن است صغيره‌ئى جبران پذير باشد).

٧-

امام صادق عليه السّلام راجع بقول خداى عز و جل: «كسانى كه از گناهان بزرگ و زشتكاريها بجز گناهان خرد اجتناب ميكنند، ٣٥- سوره ٥٣» فرمود: زشتكاريها، زنا و سرقت است و گناه خرد اينست كه كسى آهنگ گناه كند و سپس از خدا آمرزش خواهد. عرضكردم: ميان گمراهى و كفر منزلى است؟

فرمود: دست آويزهاى ايمان بسيار است.

شرح‌

- بنا بقولى كبائر گناهانى است كه مرتكبش را بدوزخ كشاند و فواحش گناهانى است كه حد دارد مانند زنا و شرب خمر و سرقت و لمم گناهان صغيره است. مانند نگاه كردن و بوسيدن حرام.

و اما سؤال و جواب آخر روايت ظاهرا مقصود سائل اينست كه: آيا هر گمراهى كافر است يا ممكن است گمراهى باشد كه كافر نباشد، امام عليه السّلام در مقام جواب شق دوم را اختيار كرده ميفرمايد: دست آويزهاى ايمان بسيار است، برخى از آنها مانند شهادتين است كه اگر كسى ترك كند كافر است و بعضى واجبات و محرماتى است با درجات مختلف و ترك بعضى از واجبات و اتيان برخى از محرمات تنها موجب ضلالت مى‌شود نه كفر و خلاصه آنكه ميان ايمان كامل و كفر مطلق ضلالت است و آن درجات بسيارى دارد.