ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٧٨ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

هزار (دينار يا درهم) خرج شود بهتر است.

٥-

اسماعيل بن عمار صيرفى گويد: بامام صادق عليه السلام عرضكردم، قربانت مؤمن براى مؤمن رحمت است؟ فرمود: آرى: گفتم: چگونه؟ فرمود: هر مؤمنى كه براى حاجتى نزد برادرش رود رحمتى است كه خدا آن را بسوى او فرستاده و برايش آماده كرده، پس اگر حاجتش را روا كند، رحمت خدا را پذيرفته و اگر حاجت او را رد كند، با وجود آنكه ميتواند برآورد، رحمتى را كه خداى جل و عز بسوى او فرستاده و آماده نموده رد كرده است، و خداى عز و جل آن رحمت را تا روز قيامت ذخيره كند تا كسى كه از حاجتش رد شده نسبت بآن قضاوت كند، اگر خواهد آن را بخود برگرداند و اگر خواهد بديگرى ارجاع دهد.

اى اسماعيل؛ هر گاه او در روز قيامت حاكم شود نسبت برحمتى كه از جانب خدا براى او روا گشته، عقيده دارى كه بچه كسى ارجاعش ميدهد؟

عرضكردم گمان ندارم آن را از خود بگرداند، فرمود گمان مبر، بلكه يقين داشته باش كه هرگز از خود نگرداند.

اى اسماعيل، هر كه براى حاجتى نزد برادرش رود كه او بتواند روا كند، و روا نكند، خدا در قبر مارى بر او مسلط كند كه انگشت ابهامش را تا روز قيامت بگزد، چه آنكه آن ميت در قيامت آمرزيده باشد يا معذب (اگر آمرزيده هم باشد، اين عذاب بجهت رد كردن حاجت مؤمن است).

شرح‌

- اين روايت دليل است بر اينكه عذابهائى كه در قبر براى گنهكاران خبر داده شده به پيكر جسمانيش وارد نميشود، بلكه به پيكر مثاليش وارد شود، زيرا پيكر در گور رفته پس از مدتى خاك شود در صورتى كه گزيدن انگشت ابهام تا روز قيامت معين شده است.

٦-

ابان بن تغلب گويد: شنيدم امام صادق عليه السلام ميفرمود: هر كس هفت شوط گرد خانه كعبه طواف‌