ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٩ - معنى اسلام و ايمان

٢-

امام باقر يا امام صادق عليهما السّلام فرمود: ايمان اقرار است و عمل. و اسلام اقرار بدون عمل است.

توضيح‌

- پيداست كه مقصود از اقرار، اعتراف زبانى و تلفظ بشهادتين است و كلمه بلا عمل بنحو لا بشرط است نه بشرط لا، زيرا كسى كه عمل بمقررات اسلام كرد و مؤمن شد، مسلمان هم ميباشد.

٣-

جميل بن دراج گويد: از امام صادق عليه السّلام اين قول خداى عز و جل را پرسيدم: «أعراب گفتند ما ايمان آورديم. بگو ايمان نياورديد، بلكه بگوئيد اسلام آورديم، تا هنوز ايمان در دلهايتان نفوذ نكرده است، ١٤- سوره ٤٩،» فرمود: مگر نمى بينى كه ايمان غير از اسلام است.

٤-

سفيان بن سبط گويد: مردى از امام صادق عليه السّلام پرسيد: ميان اسلام و ايمان چه فرقست؟

حضرت جوابش نفرمود، سپس سؤال كرد، باز جوابش نفرمود، آنگاه روزى در ميان راه بيكديگر برخوردند و كوچ كردن آن مرد نزديك شده بود، امام صادق عليه السّلام باو فرمود: گويا كوچ كردنت نزديك شده است، عرضكرد: آرى، فرمود: در خانه مرا ديدار كن. آن مرد بديدارش رفت و از آن حضرت فرق ميان اسلام و ايمان را پرسيد.

حضرت فرمود: اسلام همين صورت ظاهرى است كه مردم دارند، يعنى شهادت دادن باينكه شايسته پرستشى جز خداى يگانه بى‌شريك نيست و اينكه محمد بنده و رسول اوست و گزاردن نماز و دادن زكاة و حج خانه كعبه و روزه ماه رمضان. اينست اسلام.

أما ايمان معرفت اين امر (ولايت) است با اين (صورت ظاهرى كه بيان شد) پس اگر كسى بآنها