ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٦٢ - وظيفه ايمانى هر يك از اعضاء بدن

خداى عز و جل بر هر يك از آنها واجب ساخته انجام دهد، با ايمان كامل خداى عز و جل را ملاقات كند و او اهل بهشت است، و كسى كه نسبت به برخى از آنها خيانت روا دارد، يا از امر خداى عز و جل تجاوز نمايد، با ايمان ناقص خداى عز و جل را ملاقات كند.

عرضكردم: معنى نقصان و تماميت ايمان را فهميدم، زيادى ايمان از چه راهست؟.

فرمود: قول خداى عز و جل است: «و چون سوره‌ئى نازل شود، يكى از آنها (منافقين) گويد:

اين آيه ايمان كداميك از شما را زياد كرد؟ اما كسانى كه ايمان دارند. آيه ايمانشان را زياد كند و شادمانى كنند، اما كسانى كه بيمارى دل دارند، پليدى روى پليديشان بيفزايد، ١٢٥ سوره ٩» و فرمايد: «ما داستانشان را بحق براى تو گزارش ميدهيم: آنها جوانانى بودند كه بپروردگار خود ايمان آوردند و بر هدايتشان افزوديم، ١٢ سوره ١٨» اگر همه ايمان (ايمان همه مردم) يك نواخت و بى‌كم و زياد ميبود، يكى را بر ديگرى فضيلتى نبود و نعمتهاى ايمانى خدا (هدايتهاى مخصوصش) برابر بود [مردم در بهشت برابر بودند] و مردم برابر ميشدند و ترجيح از ميان رفت، ليكن بسبب تماميت ايمان (كه تصديق قلبى و عمل بواجبات و ترك كباير است) مؤمنين داخل بهشت شوند و بسبب زيادى ايمان (كه انجام مستحبات و ترك مكروهات و تحصيل اخلاق حميده است) درجات مؤمنين نزد خدا رو بفزونى گذارد: و بسبب نقصان ايمان كه كوتاهى در واجبات و فائض است) كوتاهى‌كنندگان داخل دوزخ شوند.

٢-

ابن هارون گويد: امام صادق عليه السّلام در باره اين آيه: «همانا گوش و چشم و دل، همه اينها