ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٦١ - وظيفه ايمانى هر يك از اعضاء بدن

و برپا واجب ساخته كه آن را بسوى نافرمانيهاى خدا نبرد و رفتن بسوى آنچه را كه خداى عز و جل راضى است بر آن واجب ساخته و فرموده: «در روى زمين متكبرانه راه مرو، كه هرگز زمين را نخواهى شكافت و هرگز ببلندى كوهها نخواهى رسيد، ٣٧ سوره ١٧» و فرمود: «و در رفتن خويش معتدل باش و صداى خود را كوتاه كن كه زشت ترين آوازها آواز خرانست، ١٩ سوره ٣١» و در باره گواهى دستها و پاها عليه خود و صاحبانشان نسبت به تباه ساختن امر خداى عز و جل و واجبش فرمايد: «امروز بر دهانهاشان مهر ميزنيم و دستهايشان با ما سخن گويند و پاهايشان باعمالى كه ميكرده‌اند گواهى دهند، ٦٥ سوره ٣٧» اينست آنچه خدا بر دستها و پاها واجب ساخته و همين هم عمل ايمانى آنهاست.

و بر چهره سجده براى خدا را در شب و روز، اوقات نماز واجب ساخته و فرموده: شما كه ايمان داريد ركوع كنيد و سجده نمائيد و پروردگار خود را عبادت كنيد و نيكى كنيد، شايد رستگار شويد، ٧٧ سوره ٢٢» اينست واجباتى كلى بر چهره و دستها و پاها.

و در جاى ديگر فرمايد: «سجده‌گاهها براى خداست پس ديگرى را با خدا مخوانيد. ١٨ سوره ٧٢» و در باره آنچه بر اعضاء واجب ساخته، نسبت بآنچه در طهارت و نماز مربوط بآنهاست فرمايد براى اينكه چون خداى عز و جل پيغمبرش را از بيت المقدس بسوى كعبه برگردانيد اين آيه نازل فرمود:

خدا كسى نيست كه ايمان شما را تباه كند، خدا نسبت بمردم دلسوز و مهربانست ١٤٣ سوره پس نماز را ايمان ناميد و كسى كه خداى عز و جل را ملاقات كند، در حالتى كه تمام اعضائش را حفظ كرده و آنچه را