ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٦٥ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

شرح‌

- اين حديث شريف سفارش فقرا را بتوانگران مينمايد، زيرا گرفتن اموال از توانگران و رسانيدن بمستمندان از شئون و مناصب امامست، و چون در زمان تقيه و غيبت اين عمل ممكن نيست، امام عليه السّلام توانگران را امين خود ناميده و سفارش فرموده كه: مبادا حق فقرا را ضايع كنند و بآنها نرسانند.

٢٢-

امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: فقر براى مؤمن از خط گونه اسب خوش‌نماتر است.

توضيح‌

- عذار در اصل بمعنى بناگوش است و در اينجا بمعنى خطى است كه از رشته لجام اسب بر بناگوشش ديده مى‌شود و بر حسنش ميافزايد.

٢٣-

سعيد بن مسيب گويد: از على بن الحسين عليهما السّلام از تفسير قول خداى عز و جل: «اگر نبود كه مردم يك امت ميشدند» پرسيدم، فرمود: مقصود از اين آيه امت محمد صلى اللَّه عليه و آله است كه (اگر نبود كه) همه كافر ميشدند «و براى آنهائى كه بخداى رحمان كافر ميشدند. سقفى از نقره براى خانه‌هايشان قرار ميداديم، ٣٣ سوره ٤٣» و اگر خدا اين كار را با امت محمد صلى اللَّه عليه و آله مينمود، مؤمنين اندوهگين شده و اين عمل آنها را غمناك ميساخت و ديگران با آنها زناشوئى نميكردند و از يك ديگر ارث نميبردند.

شرح‌

- مرحوم مجلسى گويد: مراد به «ناس» امت محمد صلى اللَّه عليه و آله است بعد از وفات آن حضرت بقرينه صيغه مضارع در «يكون و يكفر» و مراد به كافران برحمان منكرين امامت و مخالفين شيعه ميباشند و حاصل اينست كه: اگر مؤمنين حقيقى كافر نميشدند يا غمناك و دل شكسته نميگشتند و شيطان بر آنها مسلط نميشد، همه مخالفين و منكرين امامت را ثروتمند و بى‌نياز مينموديم و مؤمنين در نهايت فقر و نياز بسر ميبردند و نيز اگر چنان ميشد مخالفين با مؤمنين تناكح و ازدواج نميكردند و در نتيجه نسل آنها قطع ميشد، و امت محمد صلى اللَّه عليه و آله همه منافق و مخالف باقى ميماندند، از اين رو برخى از مؤمنين را فقير و برخى را ثروتمند ساخت و همچنين نسبت بمخالفين و منكرين امامت.