ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٦٤ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

١٨-

امام صادق عليه السّلام فرمود: همانا (روز قيامت) خدا- جل ثناؤه- از بنده مؤمن محتاج در دنيايش پوزش ميخواهد، چنان كه برادرى از برادرش پوزش ميخواهد و ميفرمايد: بعزت و جلالم سوگند كه ترا در دنيا براى خواريت در نظرم محتاج نكردم، اين روپوش را بردار و به بين بجاى دنيا بتو چه داده‌ام، او بردارد و گويد: با اين عوض كه عطا فرمودى، زيانى بمن ندارد آنچه از دنيا از من باز گرفتى.

١٩-

امام صادق عليه السّلام فرمود: چون روز قيامت شود، گروهى از مردم برخيزند و تا در بهشت آيند و در زنند، بآنها گويند: شما كيستيد؟ گويند ما فقرا هستيم، گويند: آيا پيش از حساب (ميخواهيد ببهشت در آئيد؟) گويند: بما چيزى نداديد كه حسابش را بكشيد، خداى عز و جل فرمايد:

راست گويند، ببهشت درآئيد.

٢٠-

موسى بن جعفر عليه السّلام ميفرمود: خداى عز و جل فرمايد: من توانگر را براى شرافتش نزد خود توانگر نساختم و فقير را براى خواريش در نظرم فقير نكردم، بلكه با اين تفاوت توانگران را بوسيله فقرا آزمودم، و اگر فقرا نبودند، توانگران سزاوار بهشت نميگشتند.

٢١-

امام صادق عليه السّلام فرمود: توانگران شيعيان ما امين ما هستند بر محتاجان آنها، رعايت حق ما را نسبت بآنها بكنيد. تا خدا شما را رعايت كند.