ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١١٨ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

ميان مسلمين انتشار ميدادند، كه نمونه‌ئى از آنها در اين زمان هم در ميان عوام مسلمين ديده مى‌شود، مانند عقيده باينكه تنها قبول تشيع يا محبت امير المؤمنين عليه السّلام يا اميدوارى بخدا يا گريه براى امام حسين عليه السّلام بدون هيچ طاعت و عبادت ديگر موجب سعادت و نجاتست، امام باقر عليه السّلام با يك جمله كوتاه، تمام رشته‌هاى اوهام و خرافات ايشان را بر باد داده، شيعيان خود را بيدار و هوشيار ميكند و شاهراه حقيقت را پيش پاى آنها ميگذارد و ميفرمايد: افكار و عقايد باطل، شما را منحرف نسازد، بدانيد يگانه راه سعادت و نجات اطاعت خداست و بس و بقيه احاديث اين باب نيز شاهد اين مدعاست.

٢-

امام باقر عليه السّلام فرمود: رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله در حجة الوداع سخنرانى كرد و فرمود: اى مردم! بخدا چيزى نبود كه شما را بدوزخ نزديك و از دوزخ دور كند، جز آنكه بدان دستورتان دادم، و چيزى نبود كه شما را ببهشت نزديك و از بهشت دور كند، جز آنكه از آن نهيتان كردم.

همانا جبرئيل در دلم افكند كه هيچ كس نميرد تا روزيش را كامل گيرد، از خدا بپرهيزيد و در طلب روزى آرام باشيد (حريص نباشيد و خود را بزحمت نيفكنيد) و دير رسيدن روزى شما را وادار نكند كه آن را از راه حرام جوئيد، زيرا آنچه نزد خداست جز بوسيله اطاعتش بدست نيايد،

٣-

جابر گويد: امام باقر عليه السّلام بمن فرمود: اى جابر! آيا كسى كه ادعاء تشيع ميكند، او را بس است كه از محبت ما خانواده دم زند؟ بخدا شيعه ما نيست، جز آنكه از خدا پروا كند و او را اطاعت نمايد، اى جابر! ايشان شناخته نشوند، جز با فروتنى و خشوع و امانت و بسيارى ياد خدا