فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٦٣ - دسته اول

(قُلْ هذِهِ سَبِيلِي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى‌ بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي)[١].

بگو اين است راه من، بر اساس آگاهى و بصيرت فرا مى‌خوانم، خود، و پيروانم.

ب) (وَ اسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ).

راه راست پيشهگير- كه همان راه و شريعت خداست- آنچنان‌كه بدان مأمور گشتى با اين مأموريت رسول خدا (ص)، نه تنها خود مأموريت راست‌رفتارى و راست‌زيستن يافته، بلكه مأموريت راست‌زيستى و درست‌كردارى ديگران نيز به او محوّل گرديده است؛ آن‌چنان‌كه در سوره هود به آن تصريح شده است:

(فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ وَ لا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ\* وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ)[٢].

استوارى در راه راست پيشه كن، آنچنان‌كه مأمور گشتى تو و پيروانت، و سركشى نكنيد، همانا او به آنچه مى‌كنيد بيناست،\* و جانب ستمگران را نگيريد كه گرفتار آتش خواهيد شد. و جز خدا سرپرست و ياورى نخواهيد داشت.

در اين آيه تكليف به استقامت يا راست‌زيستى، با به‌كارگيرى واژگان صريح در شخصيت جمعى رسول خدا (ص)- كه همان رسالت الهى اجتماعى اوست- صورت گرفته است، لكن در آيه قبل (آيه پانزدهم سوره شورى) زبان خطاب به شخص رسول الله (ص) است. (فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ).

[١] . سوره يوسف: ١٠٨.

[٢] . سوره هود: ١١٢ و ١١٣.