فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ١٤١ - ب توحيد افعالى خداوند

مگر پروردگار جهانيان\* همان كسى كه مرا آفريد، و پيوسته راهنماييم مى‌كند\* و كسى كه مرا غذا مى‌دهد و سيراب مى‌نمايد،\* و هنگامى كه‌بيمار شوم مرا شفا مى‌دهد،\* و كسى كه مرا مى‌ميراند و سپس زنده مى‌كند.

قُتِلَ الْإِنْسانُ ما أَكْفَرَهُ\* مِنْ أَيِّ شَيْ‌ءٍ خَلَقَهُ\* مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ\* ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ‌[١].

مرگ بر اين انسان، چقدر ناسپاس است!\* مگر (خداوند) او را از چه چيز آفريده است؟!\* او را از نطفه ناچيزى آفريد، سپس اندازه‌گيرى كرد و موزون ساخت\* سپس راه (سعادت) را براى او آسان كرد.

أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ‌[٢].

آگاه باشيد كه آفرينش و تدبير (جهان)، از آن او (و به فرمان او) است! پر بركت و بى‌زوال است خداوندى كه پروردگار جهانيان است.

(سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى\* الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى\* وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى‌)[٣].

منزّه شمار نام پروردگار بلند مرتبه‌ات را!\* همان خداوندى كه آفريد و موزون ساخت\* و همان كس كه اندازه‌گيرى كرد و هدايت نمود.

[١] . سوره عبس: ١٧- ٢٠.

[٢] . سوره اعراف: ٥٤.

[٣] . سوره الاعلى: ١- ٣.