فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٤٦ - واژه نهم «عبادت»

مطلب چهارم: آياتى كه ضمن بيان مأموريت پيامبر اكرم (ص) آن را عبادت مخلصانه خدا و اخلاص دين براى خداوند معرفى ميكند؛ نظير آيات:

(قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ\* وَ أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ\* قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ\* قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي ...

بگو: «من مأمورم كه خدا را پرستش كنم درحالى‌كه دينم را براى او خالص كرده باشم،\* و مأمورم كه نخستين مسلمان باشم».\* بگو: «من اگر نافرمانى پروردگارم كنم، از عذاب روز بزرگ (قيامت) مى‌ترسم».\* بگو: «من تنها خدا را مى‌پرستم درحالى‌كه دينم را براى او خالص مى‌كنم- تا آنجا كه مى‌فرمايد:-

وَ الَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوها وَ أَنابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرى‌ فَبَشِّرْ عِبادِ\* الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِكَ الَّذِينَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ أُولئِكَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ)[١].

و كسانى كه از عبادت طاغوت دورى كردند و به سوى خداوند بازگشتند، بشارت از آنِ آنهاست؛ پس بندگان مرا بشارت ده.\* همان كسانى كه سخنان را مى‌شنوند و از نيكوترين آنها پيروى مى‌كنند؛ آنان كسانى هستند كه‌خدا هدايتشان كرده، و آنها خردمندانند.

عبادت «طاغوت» در دو آيه اخير به معناى فرمانبردارى اوست و «طاغوت» همان‌گونه كه درگذشته توضيح داديم به معناى فرمانروايى است كه بدون حق و بدون اذن خدا بر مردم تسلّط يافته و بر آنها حكومت ميكند.

[١] . سوره زمر: ١١- ١٨.