فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٤٤ - واژه نهم «عبادت»

مِثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَ يَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ\* وَ لَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَراً مِثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ)[١].

سپس گروه ديگرى را بعد از آنها به‌وجود آورديم.\* و در ميان آنان پيامبرى از خودشان فرستاديم كه: «خداى يگانه را بپرستيد؛ كه جز او معبودى براى شما نيست؛ آيا (با اين همه، از شرك) پرهيز نمى‌كنيد؟!»\* ولى اشرافيان (خودخواه) از قوم او كه كافر بودند، و ديدار آخرت را تكذيب مى‌كردند، و در زندگى دنيا به آنان ناز و نعمت داده بوديم، گفتند: اين بشرى است مثل شما؛ از آنچه شما مى‌خوريد مى‌خورد؛ و از آنچه مى‌نوشيد مى‌نوشد!\* و اگر از بشرى همانند خودتان اطاعت كنيد، در اين صورت به يقين شما زيان‌كاريد.

در اين آيات، پس از آنكه پيام و رسالت نبى را به قوم خويش در اين عبارت بيان ميكند: (اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ) عكس‌العمل سران طغيان‌گر و مترف قوم صالح (ع) را در اين جمله بيان ميكند: (لَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَراً مِثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ).

در تعبيرى كه از پاسخ مستكبران و مترفان قوم صالح (ع) به دعوت صالح (ع) به‌كار رفته است، چنين آمده‌ (لَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَراً مِثْلَكُمْ) كه دليل بر آن است كه صالح (ع) قوم خود را به اطاعت از فرمانروايى خود دعوت نموده است؛ همان‌گونه كه در سوره شعراء به صراحت از زبان صالح (ع) بيان شد كه به قوم خود مى‌گفت:

(فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ\* وَ لا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ\* الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لا يُصْلِحُونَ)[٢].

[١] . سوره مؤمنون: ٣١- ٣٤.

[٢] . سوره شعراء: ١٥٠- ١٥٢.