الذریعه ٣/١٦٢ و ١٨/١٣٧؛ فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه ی ملی ملک ٥/٤٥، ٢٠٤ و ٩/٢٤١؛ فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه ی بنیاد فرهنگ ایران ٩٩١؛ فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه‌های اصفهان ٥/٢٠٢، ٤٢٨؛ فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه ی مرکزی دانشگاه تهران ٧/٥٦٩؛ کتاب شناسی موسیقی ٢٧، ٧٧؛ معجم مولفی الشیعه ١١٦.

«عبدالنبی بن علی استرآبادی»

(ابن شریعتمدار استرآبادی)/٠٠٠ – ١٣٤٠ه-.ق.

فقیه، حکیم و فیلسوف قرن چهاردهم، حاج «شیخ عبدالنبی بن شیخ علی بن مولا جعفر (محمدجعفر) شریعتمدار استرآبادی»، در زمره‌ی مجتهدین طراز اول «استرآباد» در «تهران» و «مشهد» بود. وی در «تهران» دیده به جهان گشود. در زادگاهش رشد کرد و مقدمات را در نزد پدر و استادان حوزه ی «تهران» به پایان برد.

سپس عازم «کربلا» گردید. فقه و اصول را نزد «میرزا علی نقی برغانی»؛ حکمت و فلسفه را نزد «میرزا علامه بن حسن برغانی قزوینی» (برادران برغانی) فراگرفت.

سال ١٣٠٠ه-.ق. رهسپار«سامرا» شد و به حوزه ی درس «مولا اسماعیل قره باغی» و «میرزا ی شیرازی» ملحق گردید. او تا پایان عمر نزد «میرزای شیرازی» (دوازده سال) در «سامرا» سکونت کرد و از محضر درس آن مرجع بزرگ بهره برد. پس از فوت «میرزای شیرازی»، مجدداً به «کربلا» بازگشت و نزد استادان «برغانی» به تحصیل ادامه داد.

دو سال بعد (١٣١٤ه-.ق.) به زادگاهش «تهران» بازگشت و به ارشاد و رهبری مردم قیام نمود. ده سال بعد، حدود سال ١٣٢٤ه-.ق. به عشق سکونت در جوار حرم حضرت علی (ع)، راهی «نجف اشرف» گردید و منزلی مقابل مسجد «کوفه» بنا کرد و حدود ١٠ سال ساکن آنجا شد.

سال ١٣٣٢ه-.ق. به «تهران» بازگشت و زعامت عامه یافت. علما و مردم «تهران» از وجود او استقبال کرده و کرسی درسش رونق گرفت. باوجود این نتوانست مهر حرم ائمه اطهار (ع) را از دل خود بیرون کند. این بار حرم رضوی (ع) را مقصد خود قرار داد و سال ١٣٣٩ه-.ق. به «مشهد» مقدس سفر کرد.

این سفر، آخرین سفر او بود؛ زیرا تا پایان عمر (١٣٤٠ه-.ق.) در «مشهد» مقدس سکونت کرد و عاقبت در همانجا مدفون شد.

از آقا عبدالنبی ١٤ فرزند به یادگار ماند. از جمله آنها می‌توان به مرحوم آقا «عبدالعظیم» و آقا «یحیی» اشاره کرد.

آثار:

١. ازاحه الاوهام

شاید در نقد و رد شبهات و اوهامی است که علیه دین و مذهب مطرح بوده است. این اثر به زبان فارسی است.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره)» به شماره ٢/١٣١٨٤ در ٨ برگ و کتابت سال ١٣٣٦ه-.ق. موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.