راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥١٩ - بيان اختلاف اوراد بنابر اختلاف احوال

به اذكار و نوافل افضل است، و متعلّم در ترتيب اوراد در حكم عالم است، ليكن اوقاتى را كه عالم صرف افاده و تدريس مى‌كند او بايد آن را صرف استفاده و تحصيل كند، و زمانى را كه عالم در آن به تصنيف و تاليف مى‌پردازد او بايد در آن به تعليق و استنساخ مشغول گردد، و ترتيب اوقات متعلّم همان است كه در مورد عالم ذكر كرديم. آنچه ما در فضيلت تعلّم و علم بيان كرده‌ايم روشنگر افضل بودن اينهاست، بلكه هر گاه او دانشجو به معناى واقعى خود نباشد امّا تحصيل و حاشيه‌نويسى مى‌كند تا عالم شود، حتّى اگر اين هم نبوده و از مردم عوام باشد. ليكن در مجالس ذكر و علم و وعظ حضور مى‌يابد اشتغال او از پرداختن به اورادى كه پس از طلوع صبح و دميدن آفتاب و در ساير اوقات ذكر كرده‌ايم افضل خواهد بود. در حديث ابى ذرّ آمده است كه حضور در مجلس ذكر از هزار ركعت نماز و تشييع هزار جنازه و عيادت هزار بيمار افضل است. و نيز پيامبر خدا (ص) فرموده است: «هنگامى كه باغهاى بهشت را مى‌بينيد در آنها بچريد.»، عرض كردند: اى پيامبر خدا! باغهاى بهشت چيستي فرمود «حلقات ذكر».«١٣٥»

مى‌گويم: در الفقيه آمده كه پيامبر (ص) فرموده است: «به سوى باغهاى بهشت بشتابيد.» عرض كردند: اى پيامبر خدا! باغهاى بهشت چيستي فرمود:

«حلقات ذكر».«١٣٦»

در كافى بطور مرفوع روايت شده است كه لقمان به فرزندش گفت: اى پسرك من مجالس را با دقت انتخاب كن. اگر گروهى را ديدى كه ذكر خدا مى‌گويند با آنان بنشين، چه اگر عالم باشى دانشت به تو سود مى‌رساند و اگر نادان باشى به تو دانش مى‌آموزند، و شايد خدا آنها را در زير سايه رحمت خود قرار دهد و تو را نيز شامل شود، و اگر ديدى گروهى گرد هم آمده‌اند و ذكر خدا نمى‌گويند با آنها منشين، زيرا اگر عالم باشى دانشت به تو سودى نمى‌رساند، و اگر نادان باشى آنها بر نادانى تو مى‌افزايند، و شايد خداوند عقوبت خود را بر آنها نازل كند و تو را نيز فرا گيرد.«١٣٧»