راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣١٣ - باب دوّم در آداب ظاهرى تلاوت، و آن ده چيز است

انجام دهد. و با تأخير ساقط نمى‌شود. در خبر صحيح از امام صادق (ع) روايت شده كه از آن حضرت پرسيدند كسى آيه سجده را مى‌خواند و فراموش مى‌كند كه سجده كند تا آنگاه كه ركوع و سجود را به جا مى‌آوردي فرمود: «اگر سجده از غرائم است هر زمان به يادش آمد سجده كند.»«٣١»

در كافى از آن حضرت روايت شده است كه هر گاه يكى از شما آيه سجده واجب را تلاوت كند در سجود خود بگويد: سجدت لك تعبّدا و رقّا لا مستكبرا عن عبادتك و لا مستنكفا و لا متعظّما بل أنا عبد ذليل خائف مستجير.«٣٢»

غزّالى مى‌گويد: و در سجود خود به آنچه متناسب و سزاوار آيه‌اى است كه آن را قرائت كرده دعا كند فى المثل هنگامى كه آيه: خَرُّوا سُجَّداً وَ سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ را قرائت كند بگويد: اللّهمّ اجعلنى من السّاجدين لوجهك المسبّحين بحمدك و أعوذ بك أن أكون من المستكبرين عن أمرك أو على أوليائك و چون آيه: وَ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ يَبْكُونَ وَ يَزِيدُهُمْ خُشُوعاً بخواند بگويد: اللّهم اجعلنى من الباكين الخاشعين لك: و در هر سجده‌اى چنين كند.

٨- استعاذه پيش از قرائت‌

بدين نحو كه بگويد: اعوذ باللّه السّميع العليم من الشّيطان الرّجيم، ربّ أعوذ بك من همزات الشياطين و أعوذ بك ربّ أن يحضرون و سوره: قل أعوذ بربّ النّاس و سوره حمد را بخواند و چون از قرائت هر سوره فارغ شود بگويد: صدق الله تعالى و بلّغ رسوله الكريم اللّهم أنفعنا به و بارك لنا فيه، الحمد للّه ربّ العالمين، و أستغفر الله الحىّ القيّوم و در اثناى قرائت چون به آيه‌اى رسد كه در آن تسبيح و تكبير است تسبيح و تكبير بگويد، و اگر به آيه دعا و استغفار رسد دعا و استغفار