راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٢٧ - فضيلت حجّ

باقى مانده باشد. امّا در باره استعمال روغنهايى كه فاقد بوى خوش باشند بى‌آن كه ضرورتى وجود داشته باشد دو قول است. و نيز بايد از كشيدن سرمه چنانچه در آن بوى خوش به كار رفته باشد اجتناب كند.

٣- زينت و تنظيف و ملحقات آنها و لازم است از سرمه كشيدن با سياهى، نظر كردن در آيينه، ستردن مو، گرفتن ناخن، كشتن حشرات تن و اخراج خون از بدن اجتناب كند، استعمال حنا براى زينت و دخول به گرمابه و مالش بدن كراهت دارد.

٤- جماع و مقدّمات آن از قبيل بوسيدن، لمس كردن، نظر كردن از روى شهوت، استمناء، زناشوئى، تزويج، گواهى بر عقد و اقامه آن.

٥- شكار حيوانات خشكى حرام است و مقصود از آن حيوانى است كه در نزد قومى قابل خوردن و در نزد ديگران مطلقا و بالاصالة خوردن گوشت آن ممتنع باشد، بجز افعى، كژدم، موش و گفته شده: هر جانورى كه خوف‌انگيز باشد. نه تنها شكار صيد خشكى به شرحى كه ذكر شد بلكه تملّك، كشتن، خوردن، دلالت بر آن، اشاره به آن، وسيله‌سازى براى رعايت دادن سلاح جهت شكار آن و امثال اينها حرام مى‌باشد.

٦ و ٧- فسوق و جدال حرام است فسوق به دروغ و دشنام تفسير شده است. در روايت صحيح آمده كه مراد از آن دروغ و فخرفروشى است و جدال را گفتن «نه به خدا» و «آرى به خدا» تفسير كرده‌اند، و گفته شده: مراد هر چيزى است كه سوگند گفته مى‌شود.

كفّاره محرّمات مذكور و ديگر احكام آنها در كتابهاى فقه بيان شده و در اين باره تفاوتى ميان حجّ و عمره نيست.

حجّ سه گونه است: تمتّع، قران و افراد. افضل آنها حجّ تمتّع است و عمره‌اش مقدّم بر آن و پيوسته با آن است و در ماههاى حجّ واقع مى‌شود و آن را عمره تمتّع و جز آن را عمره مفرده مى‌نامند.

حجّ تمتّع بر كسانى واجب است كه دست كم چهل و هشت ميل از مكّه دور باشند، و از نظر اصحاب ما (شيعه) بر طبق نصّ قرآن و احاديث مستفيض اهل بيت (ع) براى‌