راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٦١ - باب دوم در ترتيب اعمال ظاهرى حجّ از آغاز سفر تا بازگشت كه در ده فراز ذكر مىشود

آن به سوى قبر مطهّر پيامبر (ص) بازگرد و در نزديكى ستونى قرار بگير كه پايين ستون پشت سر پيامبر (ص) است و شانه چپ خود را به قبر بچسبان و پس از آن شش يا هشت ركعت نماز به جاى آور و در هر ركعت حمد و سوره و در هر دو ركعت يك قنوت بخوان و چون از آنها فارغ شدى روبروى پيامبر خدا (ص) قرار گير و در حالى كه با آن حضرت وداع مى‌كنى بگو: صلّى الله عليك، السّلام عليك، لا جعله الله آخر تسليمى عليك، أللّهم لا تجعله آخر العهد من زيارة قبر نبيّك صلواتك عليه و آله و ان توفّيتنى قبل ذلك فإنّى أشهد في مماتي على ما أشهد في حياتي أن لا إله إلّا أنت و أنّ محمّدا عبدك و رسولك.

مى‌گويم: امّا زيارت ديگر ائمّه (ع) در نزد قبور آنها و آداب آن و آنچه بايد در آن جا گفت و فضيلت زيارت آنان به خواست خداوند در كتاب سفر از بخش عادات بيان خواهد شد.

غزّالى مى‌گويد: هنگامى كه حجّ‌گزار به شهر خود نزديك و بر آن مشرف شد مركبش را به حركت درآورد و بگويد: أللّهم اجعل لنا بها قرارا و رزقا حسنا. سپس بايد كسى را نزد خانواده‌اش بفرستد تا بازگشت او را به آنها اطّلاع دهد و ورود او ناگهانى نباشد، چه سنّت همين است كه خبر دهد، و نبايد در شب بر خانواده‌اش وارد شود و چون وارد شهر گردد نخست عازم مسجد شود و در آن جا دو ركعت نماز به جا آورد كه اين نيز سنّت است، و هنگامى كه وارد خانه‌اش شود بگويد: توبا توبا لربّنا أوبا لا يغادر علينا حوبا، و چون در منزلش آرام گرفت نبايد نعمتى را كه خداوند به او ارزانى داشته و زيارت خانه و حرم و قبر پيامبرش (ص) را نصيب او گردانيده فراموش و ناسپاسى كند و به غفلت و لهو و ارتكاب معاصى بازگردد، زيرا اينها نشانه حجّ مقبول نيست بلكه علامت قبولى حجّ اين است كه چون به وطن بازگردد نسبت به دنيا بى‌ميل و زاهد، و به آخرت مايل و راغب گردد و خود را براى لقاى پروردگار كعبه پس از زيارت كعبه آماده سازد.