ما لم تقدّر لى فيه رزقا فانّك غنيّ عن عذابى و انا فقير الى رحمتك فصلّ على محمّد و آل محمّد، و جد على عبدك بفضلك انّك ذو فضل عظيم، و تعقيبات خود را طولانى كند به شرط آن كه توجه و رغبت داشته باشد. سپس با تضرع و فروتنى دو سجده شكر طولانى به جا آورد، پس از آن دو ركعت نماز و تيره را نشسته بگزارد. در ركعت نخست آن پس از حمد سوره واقعه يا ملك و در ركعت دوم سوره توحيد را بخواند و پس از فراغ از آن هر اندازه بخواهد دعا كند و پس از آن باز گردد.

در اين ورد يا در اين وقت از نظر اهل بيت (ع) هيچ نمازى جز آنچه ذكر كرديم تشريع و تعيين نشده و آنچه را غزّالى ذكر كرده اعم از نمازهاى پيش از عشاء و بعد از آن و مقدم داشتن نماز شب و وتر در اول شب از اختراعات و بدعتهاى اهل تسنن است.

الفقيه«٧١» از ابى جعفر امام باقر (ع) روايت كرده كه فرموده است: «پيامبر خدا (ص) چيزى از روز را صرف خواندن نماز نمى‌كرد تا آنگاه كه ظهر مى‌شد. در اين هنگام آن حضرت هشت ركعت نماز مى‌گزاشت و اين نماز اوّابين يا توبه كنندگان است، چه در اين ساعت درهاى آسمان گشوده مى‌شود و دعا مستجاب مى‌گردد. و بادها وزيدن مى‌گيرد، و خداوند به آفريدگانش نظر مى‌كند. چون سايه يك ذراع برمى‌گشت آن حضرت چهار ركعت نماز ظهر را به جا مى‌آورد. و پس از نماز ظهر دو ركعت نماز مى‌خواند و بعد از آن دو ركعت آخر را به جا مى‌آورد سپس هنگامى كه سايه يك ذراع برمى‌گشت، چهار ركعت نماز عصر را مى‌گزارد، و ديگر نماز نمى‌خواند تا آنگاه كه خورشيد غروب مى‌كرد. در اين هنگام سه ركعت نماز مغرب را به جا مى‌آورد، و پس از آن چهار ركعت نماز نافله مى‌خواند، و ديگر نماز نمى‌گزاشت تا شفق ناپديد مى‌شد. پس از ناپديد شدن شفق نماز عشاء را به جا مى‌آورد، سپس در بستر خود قرار مى‌گرفت و نماز نمى‌خواند تا آنگاه كه نيمه‌اى از شب مى‌گذشت. در اين هنگام هشت ركعت نماز به جا مى‌آورد، و در ربع آخر شب سه ركعت نماز شفع و وتر را مى‌خواند، در آنها فاتحه الكتاب و قل هو الله‌

[٧١] همان ماخذ، ص ٦١، باب نماز پيامبر خدا (ص) تا آنگاه که از اين دنيا رفت.