راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٨٥ - باب هفتم نمازهاى ديگر

فرموده است: «دو ركعت نماز بگزار و استخاره كن، به خدا سوگند هيچ مسلمانى استخاره نكرده مگر آن كه به طور قطع خداوند خير را براى او خواسته است.»

كافى به سند خود از امام باقر (ع) نقل مى‌كند كه فرموده است: «علىّ بن الحسين (ع) هر گاه قصد مى‌كرد به حجّ يا عمره برود يا خريد و فروش و يا برده آزاد كند وضو مى‌گرفت پس از آن دو ركعت نماز استخاره به جا مى‌آورد، و در آنها سوره‌هاى حشر و الرحمان و بعد معوّذتين و قل هو الله احد را مى‌خواند، و چون فارغ مى‌شد مى‌نشست و مى‌گفت: اللّهم إن كان كذا و كذا خيرا لي في ديني و دنياي و عاجل أمري و آجله فصلّ على محمّد و آل محمد و يسّره لي على أحسن الوجوه و أجملها، اللّهم ان كان كذا و كذا شرّا لى في دينى و دنياي و عاجل أمري و آجله فصلّ على محمّد و آله و اصرفه، عنّى، ربّ صلّ محمّد و آله و أعزم لي على رشدي و ان كرهت ذلك او أبته نفسي.»«٥٢»

همچنين كافى به سند خود از مرازم نقل مى‌كند كه او گفته است: ابى عبد الله (ع) به من فرمود: «هر گاه يكى از شما قصد چيزى را داشت دو ركعت نماز به جا آورد، سپس خدا را حمد و ثنا گويد و به محمد و خاندانش درود فرستد و بگويد: اللّهم ان كان هذا الامر خيرا لى في ديني و دنياي فيسّره لي و أقدره و ان كان غير ذلك فاصرفه عنّى.» از آن حضرت پرسيدم در آنها چه سوره‌اى بخوانمي فرمود: «هر سوره‌اى كه مى‌خواهى تلاوت كن، و اگر خواستى قل هو الله احد و قل يا أيّها الكافرون را بخوان.»«٥٣»

و نيز كافى در سند خود از اسحاق بن عمّار از ابى عبد الله (ع) روايت مى‌كند كه به آن حضرت عرض كردم: بسا اين كه امرى را اراده مى‌كنم دو فكر در من پيدا مى‌شود يكى مرا به آن امر و ديگرى نهى مى‌كند. فرمود: «چون اين حالت به تو دست دهد دو ركعت نماز به جاى آور و صد و يك بار با خداوند استخاره و از او طلب خير و خوبى كن، سپس بنگر هر كدام از اين دو امر قطعى‌تر است همان را عمل كن زيرا خير تو