راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٩٩ - كتاب آداب تلاوت قرآن
شما، اخبار آيندگان شما و اخبار آسمان و زمين در آن است، و اگر كسى بر شما وارد شود و شما را به اينها خبر دهد در شگفت خواهيد شد.»«٣١»
و نيز به سند خود از آن حضرت روايت كرده كه فرموده است: «شايسته است مؤمن نميرد، مگر آنگاه كه قرآن را فرا گيرد و يا مشغول فرا گرفتن آن باشد.»«٣٢»
و نيز به سند خود از آن حضرت نقل كرده كه فرموده است: «آن كه براى آموختن قرآن مىكوشد و با كمى حافظه در حفظ آن خود را به رنج مىافكند دو پاداش دارد.»«٣٣»
و نيز به سند خود از آن حضرت روايت كرده كه فرموده است: «كسى كه سورهاى از قرآن را فراموش كند آن سوره با چهرهاى زيبا و درجهاى والا در بهشت ظاهر مىشود.
وى به او مىگويد: تو كيستىي چقدر زيبايى! كاش براى من مىبودى سوره مىگويد: آيا مرا نمىشناسىي من فلان سوره هستم و اگر مرا فراموش نكرده بودى تو را به همين درجه مىرساندم.»«٣٤»
و نيز به سند خود از آن حضرت نقل كرده كه فرموده است: «كسى كه قرآن بخواند غنىّ و توانگر مىشود. و پس از آن نيازى براى وى نيست و اگر قرآن بىنيازش نكند هيچ چيز او را بىنياز نخواهد كرد.»«٣٥»
و نيز به سند خود از حفص بن غياث روايت كرده كه گفته است: شنيدم موسى بن جعفر (ع) به مردى مىفرمود: «آيا دوست مىدارى در دنيا باقى بمانىي» عرض كرد:
آرى فرمود: «براى چهي» عرض كرد: براى خواندن قل هو الله أحد امام (ع) پاسخى به او نداد، و پس از ساعتى به من فرمود: «اى حفص! هر كس از دوستان و پيروان ما بميرد و قرآن را نياموخته باشد در گورش قرآن به او آموخته مىشود تا خداوند درجه او را بالا
[٣١] همان مأخذ، ج ٢، ص ٥٩٩.
[٣٢]- همان مأخذ، ج ٢، ص ٦٠٧.
[٣٣]- همان مأخذ، ج ٢، ص ٦٠٦.
[٣٤]- همان مأخذ، ج ٢، ص ٦٠٧.
[٣٥]- همان مأخذ، ج ٢، ص ٦٠٥.