راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٠٥ - ٧- از روى جزم و قطع دعا كند

در آنچه از سوى خدا به موسى (ع) وحى شده آمده است: «اى موسى! هنگامى كه مرا مى‌خوانى ترسان و بيمناك باش و پيشانى بر خاك نه و با گراميترين اعضاى بدنت برايم سجده كن و آنگاه كه در پيش روى من مى‌ايستى خوار و متواضع باش و زمانى كه با من مناجات مى‌كنى با دلى ترسان مناجات كن.»«٦٢»

به عيسى (ع) وحى فرمود: «اى عيسى! همچون غريق اندوهگينى كه هيچ فريادرسى براى او نباشد مرا بخوان. اى عيسى! دلت را براى من خوار گردان، و در خلوت مرا بسيار ياد كن، و بدان خشنودى من در اين است كه نسبت به من فروتنى كنى، و در اين امر زنده باش و مرده مباش و آواز اندوهناك خود را به من بشنوان.»«٦٣»

٧- از روى جزم و قطع دعا كند

و به اجابت يقين و به آن اميد صادق داشته باشد.

پيامبر خدا (ص) فرموده است: «هر گاه يكى از شما دعا كند نگويد: خدايا اگر خواستى مرا بيامرز، خدايا اگر خواستى به من رحم كن بلكه بايد بطور قطع درخواست كند، چه خدا را وادار كننده‌اى نيست.»«٦٤»

و نيز فرموده است: «هر گاه يكى از شما دعا كند بايد آنچه را مى‌خواهد بزرگ باشد، زيرا براى خداوند هيچ چيزى بزرگ نيست.»«٦٥»

و نيز: «خداوند را بخوانيد و يقين به اجابت داشته باشيد. و بدانيد خداوند دعاى دل غافل را اجابت نمى‌كند.»«٦٦»

مى‌گويم: از طريق خاصّه (شيعه) كافى از امام صادق (ع) روايت كرده كه فرموده است: «هنگامى كه دعا مى‌كنى گمان كن كه حاجتت بر در خانه است.»«٦٧»

و نيز از آن حضرت روايت شده است: «خداوند دعاى دل غافل را اجابت‌