راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٠٤ - باب دوّم در آداب ظاهرى تلاوت، و آن ده چيز است
شياطين از آن دور مىشوند، و به اهل آسمانها روشنى مىبخشد همان گونه كه ستارگان به مردم زمين روشنى مىدهند «خانهاى كه در آن قرآن نمىخوانند و در آن ياد خدا نمىشود بركت آن كم مىگردد و فرشتگان از آن دور و شياطين در آن حاضر مىشوند.»«٣»
در عدّة الدّاعى از امام رضا (ع) نقل شده كه آن حضرت از پدران خويش به طور مرفوع از پيامبر خدا (ص) روايت كرده كه پيامبر (ص) فرموده است: «براى خانههايتان بهرهاى از قرآن قرار دهيد، زيرا خانهاى كه قرآن در آن خوانده مىشود مايه آسايش اهل آن بوده و خير آن بسيار است و ساكنان آن در توسعه مىباشند، و اگر در آن قرآن خوانده نشود، مايه تنگى و سختى براى اهل آن بوده و خير آن كم و ساكنان آن همواره در نقصان خواهند بود.»«٤»
غزّالى مىگويد: اگر قرآن را بىوضو و گاهى كه در بستر بر پهلو خوابيده است بخواند نيز به او ثوابى داده مىشود، ليكن ثواب كمى خواهد بود، خداوند متعال فرموده است: الَّذِينَ يَذْكُرُونَ الله قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ«٥»، خداوند همه قرآنخوانان را ستوده، ليكن ايستاده را بر نشسته و نشسته را بر خوابيده مقدّم داشته است.
على (ع) فرموده است: «كسى كه ايستاده در حال نماز قرآن بخواند به هر حرفى از آن صد حسنه، و اگر نشسته در حال نماز بخواند به هر حرفى پنجاه حسنه به او داده مىشود. و اگر در غير نماز با وضو بخواند به هر حرفى بيست و پنج حسنه«٦»، و اگر بدون وضو بخواند به هر حرفى ده حسنه برايش خواهد بود، و آنچه از قرآن در نماز شب قرائت شود افضل است زيرا بيشتر مايه فراغت دل است.»
ابو ذر غفارى (ره) گفته است: كثرت سجود در روز و طول قيام در شب است.
[٤] همان مآخذ، ص ٢١١.
[٥]- آل عمران / ١٩١: ... همانها که خدا را در حال ايستادن و نشستن و آنگاه که بر پهلو خوابيدهاند ياد ميکنند.
[٦]- تا اين جا را کليني از ابي جعفر امام باقر (ع) به همانگونه که در کلام مؤلّف آمده روايت کرده است.