راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٠٥ - باب دوّم در آداب ظاهرى تلاوت، و آن ده چيز است

مى‌گويم: از طريق خاصّه (شيعه) كافى«٧» از ابى جعفر امام باقر (ع) روايت كرده كه فرموده است: «هر كس قرآن را ايستاده در نماز بخواند به هر حرفى صد حسنه برايش نوشته مى‌شود. و كسى كه آن را نشسته در نماز بخواند به هر حرفى پنجاه حسنه، و اگر در غير نماز آن را بخواند به هر حرفى ده حسنه برايش ثبت مى‌شود.»

از بشر بن غالب اسدى از امام حسين بن على (ع) روايت كرده است: «كسى كه در نماز شب ايستاده يك آيه از كتاب خدا را بخواند به هر حرفى صد حسنه برايش نوشته مى‌شود، و اگر در غير نماز آن را قرائت كند به هر حرفى ده حسنه برايش ثبت مى‌شود، و اگر قرآن را بشنود به هر حرفى حسنه‌اى برايش مى‌نويسند، و اگر قرآن را در شب ختم كند فرشتگان تا بامداد برايش طلب رحمت مى‌كنند و چنانچه در روز آن را ختم كند فرشتگان نگهبان تا شب برايش درخواست رحمت مى‌كنند، و او را دعاى مستجابى است«٨» كه از آنچه ميان آسمان و زمين است برايش بهتر است. راوى مى‌گويد: عرض كردم: اين ثوابها براى كسى است كه قرآن را خوانده است. كسى كه آن را نخوانده چه ثوابى دارد. فرمود: اى برادر بنى اسد! خداوند بخشنده و بزرگوار و كريم است اگر آنچه را مى‌داند بخواند خداوند اين ثوابها را به او خواهد داد.»«٩»

محمّد بن بشير از علىّ بن الحسين (ع) روايت كرده و گفته است: اين حديث از ابى عبد الله (ع) نيز روايت شده. امام (ع) فرموده است: «هر كس حرفى از قرآن را بى‌آن كه خودش آن را قرائت كند بشنود خداوند حسنه‌اى براى او ثبت و گناهى را از او محو مى‌كند و او را يك درجه بالا مى‌برد و كسى كه قرآن را با نظر و بى‌صدا بخواند خداوند به هر حرفى حسنه‌اى به او مى‌دهد و گناهى از او محو مى‌كند و او را يك درجه بالا مى‌برد. و هر كس يكى از حروف ظاهر قرآن را ياد گيرد خداوند ده حسنه براى او