راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٤٥ - باب دوم در ترتيب اعمال ظاهرى حجّ از آغاز سفر تا بازگشت كه در ده فراز ذكر مىشود

وحده لا شريك له، له الملك و له الحمد، يحيي و يميت و يميت و يحيي و هو حيّ لا يموت بيده الخير و هو على كلّ شي‌ء قدير، أللّهم لك الحمد أنت كما تقول و خير ما يقول القائلون، أللّهم لك صلاتي و ديني و محياى و مماتي و لك تراثي و بك حولي و منك قوّتي أللّهم إنّي أعوذ بك من الفقر و من وسواس الصّدر و من شتات الأمر و من عذاب النّار و من عذاب القبر أللّهم إنّي أسألك من خير ما تأتي به الرّياح، و أعوذ بك من شرّ ما تأتي به الرّياح و أسألك خير الليل و النّهار.»

در روايت عبد الله بن سنان است«١٧»: «أللّهم اجعل في قلبي نورا و في سمعي و بصري و لحمي و دمي و عظامي و عروقي و مفاصلي و مقعدي و مقامي و مدخلي و مخرجي نورا و أعظم لي نورا يا ربّ يا ربّ يوم ألقاك انّك على كلّ شي‌ء قدير.»

مصنّف كتاب مذكور«١٨» مى‌گويد: اين دعاى كافى و كاملى است براى موقف عرفه، و من دعاى جامعى براى آن در كتاب دعاء الموقف نقل كرده‌ام هر كس بخواهد به آن كتاب مراجعه كند، و انشاء الله با آن خدا را بخواند. پايان گفتار الفقيه مى‌گويم: دعاى عرفه امام حسين بن على (ع)«١٩» و همچنين دعاى علىّ بن الحسين (ع) در صحيفه مباركه«٢٠» مشهور است. وقوف يا بودن در عرفه ركن است هر كس آن را بعمد ترك كند حجّ او باطل است و اگر داراى عذرى بوده چنانچه بتواند تا پيش از فجر روز قربان آن را تدارك كند و گرنه وقوف در مشعر او را كافى است و اگر در امكان تدارك آن تا پيش از فجر دچار شكّ شود واجب نيست آن را تدارك كند و وقوف در مشعر او را كفايت مى‌كند و حجّ او درست است.

هفتم- در كوچ كردن از عرفات به مشعر الحرام‌

و وقوف در آن: در الفقيه«٢١» آمده است كه در روز عرفه هنگامى كه آفتاب غروب كرد با آرامش و وقار حركت، و با طلب‌