فرموده است: أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ، قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ«٨».

و نيز: تَتَجافى‌ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً«٩».

و نيز: وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً«١٠».

و نيز: كانُوا قَلِيلًا من اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ، وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ«١١».

و نيز: فَسُبْحانَ الله حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ، وَ لَهُ الْحَمْدُ في السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِيًّا وَ حِينَ تُظْهِرُونَ«١٢»، يعنى به هنگام شب و هنگام صبح خداوند را تسبيح گوييد.

و نيز: وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ«١٣».

همه اين آيات روشنگر اين است كه راه رسيدن به خدا مراقبت از اوقات و صرف آنها به طور مدام در اوراد است. به همين سبب پيامبر خدا (ص) فرموده است:

«محبوبترين بندگان در نزد خداوند كسى است كه خورشيد و ماه و سايه‌ها را براى ذكر خدا رعايت كند»«١٤».

[٧] هود / ١١٤: نماز را در دو طرف روز و اوايل شب برپا دار، چه حسنات سيئات را برطرف مي‌کنند.

[٨]- زمر / ٩: (آيا چنين کسي با ارزش است) يا کسي که در ساعات شب به عبادت مشغول و در حال سجده و قيام است، از عذاب آخرت مي‌ترسد و به رحمت پروردگارش اميدوار است، بگو آيا کساني که مي‌دانند با کساني که نمي‌دانند يکسانندي

[٩]- سجده / ١٦: ... پهلوهايشان در دل شب از بسترها دور مي‌شود، پروردگار خود را با بيم و اميد مي‌خوانند، و از آنچه به آنها روزي داده‌ايم انفاق مي‌کنند.

[١٠]- فرقان / ٦٤: آنها کساني هستند که شبانگاه براي پروردگارشان سجده و قيام مي‌کنند.

[١١]- ذاريات / ١٧ و ١٨: آنها کمي از شبها را مي‌خوابيدند، و در سحرگاهان استغفار مي‌کردند. ١٢- روم / ١٧ و ١٨: منزّه است خداوند به هنگامي که شام مي‌کنيد و صبح مي‌کنيد؛ و حمد و ستايش مخصوص اوست در آسمان و زمين و تسبيح و تنزيه براي اوست به هنگام عصر و هنگامي که ظهر مي‌کنيد.

[١٣]- انعام / ٥٢: آنها را که صبح و شام خدا را مي‌خوانند و رضاي او را مي‌طلبند از خود دور مکن.

[١٤]- مستدرک حاکم، ج ١، ص ٥١ از حديث ابن ابي اوفي با عبارت: «همانا بهترين بندگان نزد خداوند کساني هستند ...».