راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٥٤ - باب دوم در ترتيب اعمال ظاهرى حجّ از آغاز سفر تا بازگشت كه در ده فراز ذكر مىشود

نعم الوكيل.

دهم- زيارت مدينه و آداب آن و زيارت اهل بيت (ع)

: شيخ صدوق در الفقيه«٣٠» از محمّد بن سليمان ديلمى از ابراهيم بن ابى حجر اسلمى از ابى عبد الله (ع) روايت كرده كه پيامبر خدا (ص) فرموده است: «كسى كه براى گزاردن حجّ به مكّه بيايد و مرا در مدينه زيارت نكند روز قيامت رابطه‌ام را با او قطع خواهم كرد و كسى كه به زيارت من بيايد شفاعتم برايش واجب است و كسى كه شفاعتم برايش واجب شود بهشت برايش واجب است و هر كس در يكى از دو حرم مكّه و مدينه بميرد عرضه آتش نمى‌شود و اعمال او محاسبه نمى‌گردد، و اگر چه مرده است ليكن به سوى خدا هجرت كرده است و در روز قيامت با اصحاب بدر محشور خواهد شد.»

در همان كتاب از هشام بن مثنّى از سدير از ابى جعفر امام باقر (ع) روايت شده كه فرموده است: «به مكّه آغاز كنيد و سفرتان را به زيارت ما پايان دهيد.»«٣١»

از عمر بن اذينه از زراره از ابى جعفر امام باقر (ع) روايت شده كه فرموده است:

«به مردم امر شده كه نزد اين سنگها بيايند و بر گرد آنها طواف كنند سپس نزد ما بيايند و از دوستى خودشان نسبت به ما خبر دهند و يارى خود را بر ما عرضه بدارند.»«٣٢»

در الفقيه آمده است كه امام حسين بن عليّ بن ابى طالب (ع) به پيامبر خدا (ص) عرض كرد: «اى پدر! پاداش كسى كه تو را زيارت كند چيستي پيامبر خدا (ص) فرمود: اى پسرك من! كسى كه مرا در حال حيات يا ممات زيارت كند، يا از پدر يا برادرت يا از تو زيارت به عمل آورد حقّ است بر من كه در روز قيامت وى را زيارت كنم و او را از گناهانش برهانم.»«٣٣»

ابى الحسن وشّاء از ابى الحسن الرّضا (ع) روايت كرده كه فرموده است: «هر امامى پيمانى بر عهده دوستان و شيعيان خود دارد، و از كمال وفاى به اين عهد است كه آنها قبور ائمّه (ع) خود را زيارت كنند. هر كس از روى رغبت آنها را زيارت و آنچه را كه‌