راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٤٨ - باب دوم در ترتيب اعمال ظاهرى حجّ از آغاز سفر تا بازگشت كه در ده فراز ذكر مىشود
عن خطيئتى و تجعل التّقوى من الدّنيا زادي و تقلبني مفلحا منجحا مستجابا لي بأفضل ما يرجع به أحد من وفدك و حجّاج بيتك الحرام.
براى خود، پدر و مادر، فرزندان، خانواده، مال و دارايىات و برادران و خواهران مؤمن بسيار دعا كن چه آن جا محلّى شريف و عظيم و وقوف در آن جا واجب است.
هنگامى كه خورشيد دميد هفت بار در پيشگاه خداوند به گناهانت اعتراف كن، و هفت بار از او بخواه كه به تو توفيق توبه دهد، و هنگامى كه در مزدلفه جمعيّت زياد و جا تنگ شد به سوى مأزمين«٢٤» بالا روند. پايان گفتار صدوق مىگويم: بودن در مشعر الحرام به حدّى كه صدق وقوف كند ركن است. هر كس آن را بعمد ترك كند حجّى براى او نيست، و اگر به سبب عذرى آن را ترك كرده است هر چند پيش از زوال باشد آن را تدارك كند و در غير اين صورت بنا به قول اصحّ حجّ او باطل است، هر چند وقوف اختيارى عرفه را درك كرده باشد.
هشتم. در كوچ كردن از مشعر الحرام به منا
و اداى مناسك آن: صدوق در الفقيه گفته است: هنگامى كه خورشيد بر كوه ثبير«٢٥» بتابد و شتران جاى پاى خود را ببينند به منا كوچ كن. مبادا پيش از طلوع خورشيد كوچ كنى كه در اين صورت بر تو واجب خواهد شد يك گوسفند قربانى كنى، هنگامى كه رهسپار منا مىشوى با آرامش و وقار حركت كن. اگر پياده راه مىپيمايى و يا اگر سوارهاى در رفتن حدّ ميانه را انتخاب كن و بر تو است كه پيوسته استغفار كنى، چه خداوند متعال فرموده است: ثُمَّ أَفِيضُوا من حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ وَ اسْتَغْفِرُوا الله إِنَّ الله غَفُورٌ رَحِيمٌ و پس از كوچ كردن مردم از مشعر الحرام توقّف در آن كراهت دارد. بارى چون به وادى محسّر رسيدى و آن بيابان بزرگى ميان مزدلفه و مناست و به منا نزديكتر است به مقدار صد گام با شتاب حركت كن و اگر سواره هستى مركب خود را اندكى به سرعت درآور و بگو: ربّ اغفر و ارحم و
[٢٤] مأزمين دو تنگه است که يکي ميان مزدلفه و عرفه و ديگري بين مکّه و مناست.
[٢٥]- ثبير به تقديم ثاي سه نقطه بر باي يک نقطه نام کوهي ميان مکّه و مناست و از منا ديده ميشود و رو به سمت مکّه در طرف راست قرار دارد.