راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٩٤ - كتاب آداب تلاوت قرآن

تا آن كه را به هلاكت افتاده نجات بخشد، و كسى را كه از هر سو گرفتار گرديده رهايى دهد، زيرا انديشيدن حيات دل بيناست همان گونه كه جوياى نور در تاريكيها راه را به وسيله نور مى‌پيمايد، بر شما باد كه خود را نيكو برهانيد و كم انتظار بريد.»«١٧»

و نيز به سند خود از آن حضرت روايت كرده كه: پيامبر (ص) فرموده است: «من نخستين كسى هستم كه در روز قيامت با كتاب خدا و خاندانم بر خداوند عزيز جبّار وارد مى‌شوم و پس از آن امّتم، سپس از آنها مى‌پرسم كه با كتاب خدا و خاندانم چه كرديدي»«١٨» و حديث ثقلين كه مورد اتّفاق شيعه و سنّى مى‌باشد مشهور است، حديث مذكور پيش از اين با الفاظ مختلف در كتاب قواعد عقايد«١٩» ذكر شده است.

و نيز به سند خود از آن حضرت روايت كرده كه: پيامبر خدا (ص) فرموده است:

«همانا سزاوارترين مردمان به ترس از خدا در نهان و عيان كسى است كه نگهدار قرآن است. و شايسته‌ترين مردم در آشكار و نهان به نماز خواندن و روزه گرفتن كسى است كه نگهدار قرآن است، سپس به آواز بلند فرمود: اى دارنده قرآن به وسيله آن فروتنى پيشه كن تا خدا تو را بلند مرتبه گرداند. و با آن تكبّر و برترى‌جويى مكن تا تو را خوار و زبون سازد، اى نگهدار قرآن خود را براى خدا بدان بياراى تا خدايت بدان بيارايد. و خود را براى مردم به آن آرايش مده تا خدا تو را زشت و رسوا گرداند. كسى كه قرآن را از آغاز تا انجام (با تدبّر و فهم) ختم كند مانند اين است كه نبوّت را در دل خود جاى داده، ليكن به او وحى نمى‌رسد و آن كه قرآن را گرد آورد شايسته اوست كه هر كس نسبت به او نادانى و ستم كند او در باره‌اش ستم و نادانى نكند، و در برابر كسى كه بر او خشم گيرد خشمگين نگردد، و به كسى كه به او تندى كند تند نشود. بلكه براى حرمت قرآن و بزرگداشت آن عفو كند و چشم پوشد و بيامرزد و شكيبايى ورزد. و هر كس قرآن بدو