راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٠١ - باب سوّم در بيان روزه مستحبّ

در الفقيه آمده كه معاوية بن عمّار روايت كرده است از ابى عبد الله (ع) در باره روزه ايّام تشريق پرسيدم، فرمود: «پيامبر خدا (ص) تنها از روزه ايّام تشريق در صورت وقوف به منا نهى كرده امّا در غير آن جا روزه ايّام مذكور اشكالى ندارد و پيامبر (ص) از گرفتن روزه وصال نهى فرموده و خود روزه وصال مى‌گرفت. و چون از آن حضرت پرسيدند فرمود: من مانند يكى از شما نيستم من در پيشگاه پروردگارم بسر مى‌برم او به من مى‌خوراند و مى‌آشاماند.»«٣٠»

امام صادق (ع) فرموده است: «روزه وصال كه از آن نهى شده عبارت از اين است كه روزه‌گير شام شبش را سحرى خود قرار دهد»«٣١» و زراره از ابى عبد الله (ع) از روزه دهر پرسيد پاسخ داد: «همچنان مكروه است» و فرمود: «وصل كردن روزه‌ها و خاموشى يك روز تا شب جايز نيست.»»

در حديث زهرى«٣٣» از امام علىّ بن الحسين (ع) آمده كه فرموده است: «امّا روزه‌هاى حرام روزه روز فطر، روز اضحى، سه روز ايّام تشريق و روزه يوم الشّك است كه بدان امر و از آن نهى شده‌ايم. به ما امر شده است كه آن را روزه بگيريم و از ماه شعبان قرار دهيم و نهى شده‌ايم از اين كه روزى را كه مردم در آن شك دارند (كه از شعبان است يا رمضان) به تنهايى از رمضان قرار دهيم.» عرض كردم: فدايت شوم اگر كسى چيزى از شعبان را روزه نگرفته بود چه بايد بكندي فرمود: «در شب يوم الشّك نيّت روزه شعبان كند، اگر آن روز از رمضان باشد روزه‌اش كفايت مى‌كند و اگر از شعبان باشد زيان نكرده است.» عرض كردم: چگونه ممكن است روزه مستحبّ روزه واجب را جبران كندي

فرمود: «اگر كسى روزى از ماه رمضان را در حالى كه نداند از رمضان است روزه مستحبّى بگيرد و سپس بدان آگاه شود روزه‌اش او را كفايت مى‌كند، زيرا آنچه در آن روز واجب بوده عينا واقع شده است. و روزه وصال روزه صمت (خاموشى)، روزه نذر معصيت و روزه دهر حرام است.»