راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥٠٥ - آداب خواب ده چيز است

عايشه گفته است: پيامبر خدا (ص) به هنگام خواب در حالى كه گونه‌اش را بر دست خود مى‌نهاد و مى‌انگاشت كه همين شب وفات خواهد كرد آخرين چيزى كه مى‌گفت اين بود: اللّهم ربّ السّماوات السّبع ... تا آخر دعا«٩٩». شايسته است بنده در وقت خواب دلش را وارسى كند كه با چه وضعى به خواب مى‌رود و چه چيزى بر دل او غلبه دارد. آيا آن محبت خدا و شوق لقاى اوست يا محبت دنياستي و بايد به يقين بداند كه بر حالتى كه بر او غالب است خواهد مرد، و بر آن حالت كه مرده است محشور خواهد شد، و هر انسان با كسى و يا با چيزى محشور مى‌شود كه محبوب اوست.

١٠- ديگر دعا به هنگام بيدار شدن از خواب است،

در بيداريها و در حالى كه از اين پهلو به پهلوى ديگر مى‌غلطد چنانچه بيدار شود آنچه را پيامبر خدا (ص) فرموده است بگويد: لا اله الّا الله الواحد القهّار ربّ السّماوات و الارض و ما بينهما العزيز الغفّار«١٠٠» .. و بايد بكوشد آخرين چيزى كه به هنگام خوابيدن بر زبان جارى مى‌كند ذكر خداوند متعال باشد. همچنين نخستين چيزى كه پس از بيدارى بر زبان مى‌آورد ذكر او باشد و اين نشانه محبت است، و آنچه در اين دو حال ملازم دل است چيزى است كه بر آن غلبه دارد، لذا بايد دل خود را بدان بيازمايد، چه آن علامتى است كه پرده از باطن دل برمى‌دارد، و استحباب اين اذكار براى اين است كه دل را به سوى ذكر خدا بكشاند.

هنگامى كه بيدار مى‌شود و مى‌خواهد از بستر خواب برخيزد بگويد: الحمد للّه الذى احيانا بعد ما اماتنا و اليه النشور«١٠١» ... تا آخر دعاهاى وقت بيدارى كه پيش از اين ذكر كرده‌ايم.

مى‌گويم: سزاوار است به محض اين كه از خواب برمى‌خيزد سجده شكر به جا آورد سپس دعاى مذكور را بخواند، چه روايت شده است كه پيامبر (ص) چون از خواب بيدار