راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء)
(١)
تتمه كتاب اسرار نماز
٦ ص
(٢)
باب چهارم در امامت و اقتدا
٧ ص
(٣)
باب پنجم در فضيلت جمعه و شرايط و آداب و مستحبّات آن
٢٢ ص
(٤)
باب ششم در مسائل متفرقه
٤٩ ص
(٥)
باب هفتم نمازهاى ديگر
٦٤ ص
(٦)
كتاب اسرار زكات و مسائل مهمّ آن
٩١ ص
(٧)
باب اول در انواع زكات و اسباب وجوب آنها
٩٥ ص
(٨)
باب دوّم در اداى زكات و شرايط و آداب ظاهرى و باطنى آن
١٠٦ ص
(٩)
باب سوم در باره گيرنده صدقه و اسباب استحقاق او و آداب گرفتن آن و بيان اسباب استحقاق
١٣٤ ص
(١٠)
باب چهارم در صدقه مستحب و فضيلت و آداب گرفتن و دادن آن
١٥٤ ص
(١١)
فضيلت صدقه
١٥٤ ص
(١٢)
باب پنجم در زكات بدن
١٧١ ص
(١٣)
كتاب اسرار روزه و مسائل مهمّ آن
١٧٣ ص
(١٤)
باب اول در شرايط و واجبات و مكروهات و سنّتهاى ظاهرى روزه و موجبات بطلان آن
١٧٩ ص
(١٥)
باب دوم در اسرار و شرايط باطنى روزه
١٨٦ ص
(١٦)
باب سوّم در بيان روزه مستحبّ
١٩٤ ص
(١٧)
كتاب اسرار حجّ و مسائل مهمّ آن
٢٠٥ ص
(١٨)
باب اول در فضايل حج و مكه و خانه كعبه و اركان و شرايط آن
٢٠٦ ص
(١٩)
فصل اول در فضيلت حج، خانه كعبه، مكه و مدينه و سفر به مشاهد
٢٠٦ ص
(٢٠)
فضيلت حجّ
٢٠٦ ص
(٢١)
باب دوم در ترتيب اعمال ظاهرى حجّ از آغاز سفر تا بازگشت كه در ده فراز ذكر مىشود
٢٢٨ ص
(٢٢)
باب سوم در آداب دقيق و اعمال باطنى حجّ
٢٦٢ ص
(٢٣)
1- هزينهاى كه براى حجّ مىكند حلال باشد
٢٦٢ ص
(٢٤)
2- دشمنان خدا را با دادن مكس«4» (ماليّات) يارى ندهد،
٢٦٣ ص
(٢٥)
3- در تهيّه توشه راه توسعه دهد
٢٦٤ ص
(٢٦)
4- ترك رفث و فسوق و جدال،
٢٦٤ ص
(٢٧)
5- اگر بتواند و قدرت داشته باشد پياده حجّ كند
٢٦٥ ص
(٢٨)
6- از نشستن در محمل اجتناب كند،
٢٦٦ ص
(٢٩)
7- حجّگزار بد حال و ژوليدهمو و گردآلود باشد
٢٦٧ ص
(٣٠)
8- با مركوبش با مدارا رفتار كند،
٢٦٧ ص
(٣١)
9- با ذبح قربانى هر چند واجب نيست به خداوند تقرّب جويد،
٢٦٨ ص
(٣٢)
10- به مالى كه براى اداى حجّ و قربانى هزينه مىكند و بر خسارت يا مصيبت
٢٦٩ ص
(٣٣)
بيان اعمال باطنى حجّ
٢٧٠ ص
(٣٤)
كتاب آداب تلاوت قرآن
٢٨٩ ص
(٣٥)
در نكوهش تلاوت غافلان
٣٠٠ ص
(٣٦)
باب دوّم در آداب ظاهرى تلاوت، و آن ده چيز است
٣٠٣ ص
(٣٧)
باب سوّم در اعمال باطنى تلاوت
٣٢٢ ص
(٣٨)
2- ديگر تعظيم متكلّم است
٣٢٥ ص
(٣٩)
3- ديگر حضور قلب و ترك حديث نفس است
٣٢٦ ص
(٤٠)
4- ديگر تدبّر است
٣٢٦ ص
(٤١)
5- تفهّم
٣٢٨ ص
(٤٢)
6- ترك موانع فهم
٣٣٢ ص
(٤٣)
7- تخصيص
٣٣٤ ص
(٤٤)
8- تأثّر
٣٣٦ ص
(٤٥)
9- ترقّى
٣٤١ ص
(٤٦)
كتاب اذكار و دعوات
٣٦٧ ص
(٤٧)
فضيلت تهليل
٣٧٦ ص
(٤٨)
فضيلت اذكار ديگر
٣٧٩ ص
(٤٩)
فصل اشكال و پاسخ آن
٣٨٣ ص
(٥٠)
آداب دعا
٣٩٤ ص
(٥١)
1- اوقات شريف را براى دعا انتظار كشد
٣٩٤ ص
(٥٢)
2- حالات شريف را مغتنم بشمارد
٣٩٦ ص
(٥٣)
3- به هنگام دعا رو به قبله كند و دستها را بالا برد
٣٩٧ ص
(٥٤)
5- در دعا با تكلّف و ظاهرسازى سجع به كار نبرد،
٤٠٣ ص
(٥٥)
6- با فروتنى و زارى و ترس دعا كند
٤٠٤ ص
(٥٦)
7- از روى جزم و قطع دعا كند
٤٠٥ ص
(٥٧)
8- در دعا اصرار و پافشارى و سه بار آن را تكرار كند
٤٠٦ ص
(٥٨)
9- دعا را با ذكر خدا آغاز كند
٤٠٨ ص
(٥٩)
10- ديگر ادب باطن است
٤١٠ ص
(٦٠)
فضيلت صلوات بر پيامبر خدا (ص)
٤٢٨ ص
(٦١)
فضيلت استغفار
٤٣٢ ص
(٦٢)
فصل سؤال از فايده دعا و پاسخ آن
٤٦٢ ص
(٦٣)
كتاب ترتيب اوراد و چگونگى احياى شب
٤٦٥ ص
(٦٤)
بيان اوراد شب و آنها پنج ورد است
٤٩٢ ص
(٦٥)
آداب خواب ده چيز است
٤٩٨ ص
(٦٦)
بيان اختلاف اوراد بنابر اختلاف احوال
٥١٤ ص
(٦٧)
فضيلت قيام شب
٥٢٥ ص
(٦٨)
فضيلت قيام شب از طريق خاصّه (شيعه)
٥٢٩ ص
(٦٩)
بيان اسبابى كه قيام شب را آسان مىكند
٥٣٤ ص
(٧٠)
بيان طريق تقسيم اجزاى شب
٥٤٢ ص
(٧١)
بيان شبها و روزهاى با فضيلت
٥٤٨ ص
(٧٢)
أفلح الزاهدون و العابدون = إذ لمولاهم اجاعوا البطونا«93»
٤١٣ ص
(٧٣)
أسهروا الاعين العليلة حبّا = فانقضى ليلهم و هم ساهرونا«94»
٤١٣ ص
(٧٤)
شغلتهم عبادة الله حتّى = قيل في النّاس إنّ فيهم جنونا«95»
٤١٣ ص
(٧٥)
منع القرآن بوعده و وعيده = مقل العيون بليلها أن تهجعا«48»
٥٣٧ ص
(٧٦)
فهمو عن الملك الجليل كلامه = فرقابهم ذلّت لكيما تخضعا«49»
٥٣٧ ص
(٧٧)
يا طويل الرّقاد و الغفلات = كثرة النّوم تورث الحسرات«50»
٥٣٧ ص
(٧٨)
انّ فى القبر ان نزلت اليه = لرقادا يطول بعد الممات«51»
٥٣٧ ص
(٧٩)
و مهادا ممهّدا لك فيه = بذنوب عملت او حسنات«52»
٥٣٧ ص
(٨٠)
أ أمنت البيات من ملك المو = ت و كم نال آمنا ببيات«53»
٥٣٧ ص
 
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص

راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٧٧ - بيان اعمال باطنى حجّ

گفتار و كردارش توشه‌اى براى وحشتهاى او در قبر باشد.

١٠- احرام و تلبيه در ميقات:

حجّ‌گزار بايد بداند كه تلبيه اجابت نداى حق تعالى است و اميد داشته باشد كه پاسخ او مقبول واقع شود و نيز بيمناك باشد از اين كه به او لا لبّيك و لا سعديك گفته شود. بنابر اين بايد حالتى ميان بيم و اميد داشت و از قدرت و توان خود بيزارى جست و به فضل و كرم الهى تكيه كرد، چه وقت تلبيه آغاز كار و زمانى مهمّ و پرخطر است. سفيان بن عيينه«٣٢» گفته است: على بن الحسين (ع) حجّ كرد و هنگامى كه در ميقات احرام بست و بر شترش سوار شد رخسارش زرد شد و لرزه بر اندامش افتاد، و چنان مى‌لرزيد كه نتواست تلبيه گويد. به آن حضرت گفته شد: چرا تلبيه نمى‌گويى، فرمود: بيم دارم كه پروردگارم به من بگويد: لا لبّيك و لا سعديك و زمانى كه تلبيه گفت مدهوش شد و از روى شتر به زمين افتاد. اين حالت پيوسته به او دست مى‌داد تا آنگاه كه حجّ خود را به پايان رسانيد.

احمد بن ابو الحوارى گفته است: هنگامى كه ابو سليمان دارانى مى‌خواست احرام ببندد و من همراه او بودم وى تلبيه نگفت تا يك ميل راه پيموديم. آنگاه تلبيه گفت و بيهوش شد. چون به هوش آمد گفت: اى احمد خداوند به موسى وحى فرمود به ستمگران بنى اسرائيل بگو كمتر ياد من كنند، زيرا هر كدام از آنها مرا ياد كند من وى را با لعنت ياد مى‌كنم. واى بر تو اى احمد به من چنين رسيده است كه هر كس با مال حرام‌


[٣٢] مؤلّف التّنقيح پس از نقل اقوال مشايخ پيرامون اين مرد گفته است: به هر حال با عقيده قطعي بسياري از بزرگان به اين که وي عامي مذهب بوده و وثاقت او به ثبوت نرسيده نمي‌توان به روايت او اعتماد کرد. آري کسي که توثيق عامي مذهب را معتبر بداند مي‌تواند به توثيق ابن حجر در تقريب او اکتفا کند که گفته است: وي ثقه، حافظ، فقيه، امام و حجّت است جز اين که حافظه وي دگرگون شد و در حديث تدليس کرد، ليکن از ثقات سران طبقه هشتم محدّثان است – الخ – لذا اعتماد بر توثيق آنها دشوار است زيرا عدالت آنان مانند طهارت همان زني است که او را بي‌بي تميز مي‌گفتند و هيچ چيزي او را نجس نمي‌کرد، در اين جا نيز چنان که ديده مي‌شود در حالي که به تدليس او اعتراف مي‌کند او را توثيق کرده و امام و حجّت دانسته است. وي در آنچه در اوائل جامع الاصول گفته به تدليس او گواهي داده و خلاصه گفتارش اين است که: از اين قوم کساني هستند که در حديث تدليس مي‌کنند و مي‌گويند: اين را فلاني گفته ليکن پس از بررسي، طريق سماع و که چيز ديگري بوده آشکار مي‌شود، و سفيان بن عيينه از همين کسان است، وي يکي از ائمه مردم مکه مي‌باشد الخ.