راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٣٤ - باب دوم در ترتيب اعمال ظاهرى حجّ از آغاز سفر تا بازگشت كه در ده فراز ذكر مىشود
أللّهم إنّي أريد أن أتمتّع بالعمرة إلى الحجّ على كتابك و سنّة نبيّك و اگر خواستى آنچه را اراده دارى در دلت بگو.»«٦»
٥- پس از آمادگى و عزم چنانچه سواره است تأمّل كند تا شترش او را بلند كند،
و اگر پياده است حركت را آغاز كند و سپس طبق آنچه در روايت پيش ذكر شد تلبيه بگويد.
در روايت صحيح ديگرى آمده است: «افضل اين است كه كمى راه برود سپس تلبيه بگويد.»«٧»
صورت تلبيه اين است: لبّيك أللّهم لبّيك، لبّيك لا شريك لك لبّيك إنّ الحمد و النعمة لك و الملك لا شريك لك و اگر زياد كند بگويد: لبّيك يا ذا المعارج لبّيك، و اگر بخواهد برابر آنچه در اخبار آمده مىتواند بر تلبيهها بيفزايد و بايد در تلبيه عمره تمتّع، حجّ و عمره را با هم ذكر، و نخست عمره و پس از آن حجّ را نيّت كند به اعتبار اين كه عمره داخل در حجّ تمتّع است.
در خبر صحيح آمده است كه امير مؤمنان (ع) در تلبيه مىفرمود: «لبّيك بحجّة و عمرة معا لبّيك»
و اگر به جا آورنده حجّ تمتّع اعمال خود را به نيّت حجّ آغاز كند جايز است، زيرا عمره تمتّع داخل در حجّ است.
به جا آورنده حجّ از همان لحظه كه محرم مىشود همه چيزهايى كه پيش از اين ذكر شد بر او حرام مىگردد.
كسى كه حجّ قران را به جا مىآورد مخيّر است كه با تلبيه يا اشعار و يا تقليد محرم شود و با هر كدام حجّ خود را آغاز كند بقيّه براى او مستحبّ است و احرام تنها با يكى از آنها منعقد خواهد شد.
اشعار در اصطلاح عبارت از اين است كه حجّ كننده مذكور با نيزه بر جانب راست
[٦] کافي، ج ٤، ص ٢٣٢.
[٧]- الفقيه، ص ٢٣٧، از روايت هشام بن حکم، شماره ٦.
[٨]- تهذيب، ج ١، ص ٤٧٠ ضمن حديثي.