راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٠٦ - فضيلت حجّ
مىگويم: از طريق خاصّه (شيعه) به سند صحيح از امام صادق (ع) روايت شده كه فرموده است: «هر كس بميرد و حجّة الاسلام را به جا نياورده باشد بىآن كه حاجتى او را در تنگنا قرار داده، و يا بيمارى او را ناتوان ساخته، و يا حاكمى او را از آن بازداشته باشد بايد يا يهودى بميرد و يا نصرانى.»«٢»
غزّالى مىگويد: چه بس بزرگ است عبادتى كه با فقدان آن دين كمال خود را از دست بدهد و ترك كننده آن در گمراهى با يهود و نصارا برابر شود. اينك شايسته است توجّه خود را به شرح و تفصيل اركان و سنّتها و آداب و فضائل و اسرار آن معطوف بداريم، و همه اينها به توفيق حقّ تعالى در سه باب روشن خواهد شد.
باب اوّل: در فضائل حجّ و مكّه و خانه كعبه و اركان و شرايط آن.
باب دوّم: در اعمال ظاهرى حجّ به ترتيب از مبدأ سفر تا بازگشت.
باب سوّم: در آداب دقيق و اسرار نهفته و اعمال باطنى آن.
اينك باب اوّل را آغاز مىكنيم و در آن دو فصل است:
باب اول در فضايل حج و مكه و خانه كعبه و اركان و شرايط آن
فصل اول: در فضيلت حج، خانه كعبه، مكه و مدينه و سفر به مشاهد
فضيلت حجّ:
خداوند متعال فرموده است: وَ أَذِّنْ في النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ،«٣» قتاده گفته است: هنگامى كه خداوند به ابراهيم (ع) دستور داد مردم را براى برگزارى حجّ ندا دهد و او صدا زد اى مردم خداوند را خانهاى است، آن
[٢] الفقيه، ص ٢٦٥، شماره ٣؛ کافي، ج ٤، ص ٢٦٨ و ٢٦٩.
[٣]- حجّ / ٢٧: و مردم را دعوت عمومي به حجّ کن تا پياده و سواره بر مرکبهاي لاغر از هر راه دور (به سوي خانه خدا) بيايند.