راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٠٨ - فضيلت حجّ

از آن حضرت در باره مردى پرسش شد كه وامدار است و با اين حال قرض مى‌كند و به حجّ مى‌رود فرمود: «آرى قرض حجّ زودتر ادا مى‌شود.»

پايان روايات الفقيه«١٠».

از ابى عبد الله (ع) به سند صحيح نقل شده است كه يك نفر اعرابى پيامبر خدا (ص) را ملاقات و عرض كرد: اى پيامبر! من به قصد حجّ بيرون آمدم، ليكن از من فوت شد و من مردى توانگرم به من دستور فرما در عالم چه كارى بكنم تا به آنچه حاجيان بدان رسيده‌اند برسم. راوى مى‌گويد: پيامبر خدا (ص) رو به او كرد و فرمود: «به (كوه) ابو قبيس بنگر اگر به اندازه آن زر سرخ داشته باشى و آنها را در راه خدا انفاق كنى به ثوابى كه نصيب ادا كننده حجّ شده نخواهى رسيد. سپس فرمود: به جا آورنده حج از همان هنگام كه لوازم سفر را آماده مى‌كند چيزى را بالا و پايين نمى‌برد، مگر آن كه ده حسنه برايش نوشته و ده گناه از او محو مى‌شود و ده درجه بالا مى‌رود و چون بر شترش سوار شود در هر قدمى كه شتر برمى‌دارد نظير همينها براى او نوشته مى‌شود و هنگامى كه خانه خدا را طواف كرد از گناهانش بيرون مى‌آيد و چون ميان صفا و مروه سعى كند از گناهانش بيرون مى‌آيد و هنگامى كه در عرفات وقوف كند از گناهانش بيرون مى‌آيد و چون رمى جمرات كرد از گناهانش بيرون مى‌آيد.» (پيامبر خدا (ص) همچنين مواقف حاجيان را شمرد كه حجّ كننده به هنگام وقوف در هر كدام از گناهانش بيرون مى‌رود) پس از آن فرمود: «كجا مى‌توانى به آنچه حاجيان بدان رسيده‌اند برسيد.» ابى عبد الله (ع) فرمود: «و چهار ماه بر او گناه نوشته نمى‌شود، و برايش حسنه ثبت مى‌شود مگر آن كه گناه كبيره‌اى مرتكب شود.»«١١»

به سند صحيح از معاوية بن عمّار از امام صادق (ع) روايت شده است: «پيامبر خدا (ص) فرموده است: حجّ و عمره فقر را زايل مى‌كند همچنان كه كوره آهنگرى پليدى آهن را از ميان مى‌برد.» معاويه مى‌گويد: عرض كردم يك حجّ افضل است يا