پاره‌اى از آن ناپديد شده پس از گزاردن نماز عشاء قضاى آنها را به جا آورد، زيرا مقدم داشتن نماز واجب پس از فرا رسيدن وقت فضيلت آن بر هر چيز ديگر سزاوارتر است.

ورد دوم:

اين ورد با دخول وقت نماز عشاء شروع مى‌شود و تا حد خفتن مردم ادامه دارد، و اين آغاز شدت تاريكى است. خداوند به اين وقت سوگند ياد كرده و فرموده است: وَ اللَّيْلِ وَ ما وَسَقَ،«٧٠» يعنى قسم به شب و آنچه از تاريكى خود فراهم مى‌آورد.

مى‌گويم: ترتيب ورد مذكور اين است كه نخست نماز واجب را با تمام آداب ظاهرى و باطنى آن به جماعت برگزار كرده و قنوت آن را طولانى كند، چه وقت وسعت دارد مگر آن كه اين امر سبب زحمت مأمومين گردد. هنگامى كه از نماز فراغت يافت به خواندن تعقيباتى كه مشترك ميان همه نمازهاى پنجگانه است و تعقيباتى كه مشترك ميان نماز صبح و عصر است و سپس به آنچه اختصاص به نماز عشاء دارد بپردازد، و همه اينها در محل خود ذكر شده است، و از جمله آنهاست: أللّهم بحقّ محمّد و آل محمد لا تؤمنّا مكرك و لا تنسنا ذكرك، و لا تكشف عنّا سترك، و لا تحرمنا فضلك، و لا تحلّ علينا غضبك، و لا تباعدنا من جوارك، و لا تنقصنا من رحمتك، و لا تنزع عنّا بركاتك، و لا تمنعنا عافيتك، و اصلح لنا ما اعطيتنا، و زدنا من فضلك المبارك الطيّب الحسن الجميل، و لا تغيّر ما بنا من نعمتك، و لا تؤيسنا من روحك، و لا تهنا بعد كرامتك و لا تضلّنا بعد اذ هديتنا و هب لنا من لدنك رحمة انّك انت الوّهاب.

و نيز از جمله آنهاست اين دعا كه براى طلب روزى است: أللّهم انّه ليس لى علم بموضع رزقى و انا أطلبه بخطرات تخطر على قلبى، فاجول فى طلبه البلدان و انا فيما اطلب كالحيران، لا ادرى فى سهل هو ام فى ارض حزن ام فى سماء ام فى برّ أم فى بحر، و على يدى من، قبل من، و قد علمت انّ علمه عندك و اسبابه بيدك، و انت الّذى تقسمه بلطفك و تسبّبه برحمتك، اللّهم فصّل على محمد و آل محمد و اجعل يا ربّ رزقك لى واسعا و مطلبه سهلا و مأخذه قريبا، و لا تعذّبنى بطلب‌

[٧٠] انشقاق / ١٧: و سوگند به شب و آنچه را جمع آوري مي‌کند.