من بَيْنِ يَدَيْهِ وَ من خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ من أَمْرِ الله«٦١». ابى عبد الله (ع) فرمود: «چگونه چيزى از امر خدا حفظ مى‌شود و چگونه معقّب (دنبال كننده) از پيش رو او را حفظ مى‌كند، عرض شد: اى فرزند پيامبر خدا! پس آن چگونه استي فرمود: اين آيه بدين گونه نازل شده است: له معقّبات من خلفه و رقيب من بين يديه يحفظونه بأمر الله. و امثال اينها بسيار است.

امّا آنچه در آن تحريف به عمل آمده است مانند آيه: لكنّ الله يشهد بما أنزل إليك (فى علىّ) و نيز: أنزله بعلمه و الملائكة يشهدون«٦٢» و نيز: يا أيّها الرّسول بلّغ ما أنزل إليك من ربّك (في عليّ) و إن لم تفعل فما بلّغت رسالته«٦٣» و نيز: إنّ الّذين كفروا و ظلموا (آل محمد حقهم) لم يكن الله ليغفر لهم«٦٤» و نيز: و سيعلم الّذين ظلموا (آل محمّد حقّهم) أىّ منقلب ينقلبون«٦٥» و نيز: ترى الّذين ظلموا (آل محمّد حقّهم) في غمرات الموت«٦٦» و نظاير اين آيات فراوان است و آنها را در محلّ‌

خداوند پرسيدم که فرموده است: الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَب لَنَا مِن أزوَاجِنَا ... فرمود: «آنها ما اهل بيت هستيم» و نيز با خبري که او از راوي ديگري نقل کرده منافات دارد، و آن اين که مراد از أزوَاجِنَا خديجه و از ذُرّيَاتِنَا فاطمه (ع) و قرّة أعيُن حسن و حسين (ع) مي‌باشند و منظور از وَاجعَلنَا للمتّقين إمَاماً عليّ بن ابي طالب (ع) است.

[٦١]- رعد / ١١: براي انسان مأموراني است که پياپي از پيش رو و از پشت سرش او را از حوادث (غير حتمي) حفظ مي‌کنند. يک خبر نيز در تفسير قمي است. اين که خداوند فرموده است: لَهُ مُعَقِّباتٌ ظاهراً معنايش اين است که خداوند را فرشتگاني است که پياپي انسان را دنبال و حفظ مي‌کنند و فرموده است: مِن أمرِ اللهِ يعني بِامرِ اللهِ چنان که در روايتي که قمي نيز در ذيل آيه مذکور از ابي الجارود از امام باقر (ع) نقل کرده بر همين معنا تصريح شده و اشکالي در آن نيست. و العلم عند الله.

[٦٢]- نساء / ١٦٦: ليکن خداوند گواهي مي‌دهد به آنچه بر تو نازل کرده است. از روي علمش نازل کرده است و فرشتگان نيز گواهي مي‌دهند.

[٦٣]- مائده / ٦٧: اي پيامبر آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است کاملا (به مردم) برسان و اگر نکني رسالت او را انجام نداده‌اي.

[٦٤]- نساء / ١٦٨: آنان که کافر شدند و ستم کردند هرگز خداوند آنها را نخواهد آمرزيد.

[٦٥]- شعراء / ٢٢٧: و بزودي آنهايي که ستم کردند مي‌دانند که بازگشت آنها به کجاست.

[٦٦]- آيه‌اي به اين الفاظ در قرآن نيست. و آنچه به اين معنا در سوره انعام آيه ٩٣ آمده به اين صورت است: وَلَو تَرَي إذِا لظَّالِمُونَ في غَمَرَاتِ الموت، يعني: و اگر ببيني هنگامي که اين ستمگران در شدايد مرگ فرو رفته‌اند.