راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٦٦ - ٦- از نشستن در محمل اجتناب كند،

بپيمايد و درهم را در راه خير صرف كند و اين سزاوارتر است از آن كه درهم را به مكارى دهد تا عوض رنجى باشد كه به حيوان داده است، و اگر نفس او نتواند هم مشقّت تن و هم نقصان مال را تحمّل كند آنچه او گفته است دور از صواب نيست.

مى‌گويم: از طريق شيعه آنچه در كتاب تهذيب از امام صادق (ع) روايت شده دليل اين مطلب است. آن حضرت فرموده است: «خداوند به چيزى سخت‌تر و با فضيلت‌تر از پياده رفتن (به سوى خانه‌اش) عبادت نشده است.»«٨»

و نيز از آن حضرت روايت است: «سواره رفتن افضل از پياده‌روى است چه پيامبر خدا (ص) سواره مى‌رفت.»«٩»

در روايت ديگرى است: «سواره رفتن شما نزد من محبوبتر است زيرا انسان براى دعا و عبادت قويتر خواهد بود.»«١٠»

و نيز در روايت ديگرى آمده است: «پياده نرويد و سواره راه را طىّ كنيد.» عرض شد: به ما خبر رسيده كه حسن بن على (ع) بيست بار پياده حجّ كرد، فرمود: «حسن بن على راه را پياده مى‌پيمود و محملها و مركبهايش در كنار او حركت مى‌كردند.»«١١»

در الفقيه از امام صادق (ع) نقل شده كه از آن حضرت پرسيدند پياده رفتن (به حجّ) افضل است يا سوارهي

فرمود: اگر انسان توانگر باشد و پياده (به حجّ) رود تا هزينه‌اش كمتر شود سوارى افضل است.»«١٢»

٦- از نشستن در محمل اجتناب كند،

مگر آن كه بيم داشته باشد كه به سبب عذرى نتواند بر شتر بى‌محمل سوار شود و خود را نگهدارد و در اين امر دو چيز مقصود است:

١- كم كردن رنج شتر زيرا محمل او را آزار مى‌دهد.

٢- پرهيز از روش متنعّمان و متكبّران.