راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٦٧ - كتاب اذكار و دعوات
كتاب اذكار و دعوات
و اين نهمين كتاب از بخش عبادات المحجّة البيضاء في تهذيب الاحياء است بسم الله الرّحمن الرّحيم سپاس ويژه خداوندى است كه رأفت او فراگير و رحمت او گسترده و شامل است آن خدايى كه به بندگانى كه ياد او مىكنند با ياد خود از آنها به آنان تلافى مىكند و فرموده است: فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ«١» و نيز آنان را به درخواست و دعا ترغيب مىكند و فرموده است: ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ«٢» و فرمانبردار و گنهكار و دور و نزديك را به درگاه جلال خود راه مىدهد و به برآوردن حاجات و آرزوهاى خود اميدوار مىسازد كه:
فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ«٣». و درود فراوان بر محمّد مصطفى و خاندان و ياران برگزيده او باد.
امّا بعد، بايد دانست كه پس از تلاوت كتاب خداوند هيچ عبادتى كه به زبان ادا شود از ذكر خداوند و تقاضاى رفع حاجات از درگاه او به وسيله خواندن دعاهاى مأثور افضل نيست. به همين مناسبت ناگزير بايد نخست فضيلت مطلق ذكر را به اجمال بيان كرد
[١] بقره / ١٥٢: پس به ياد من باشيد تا به ياد شما باشم.
[٢]- مؤمن / ٦٠: مرا بخوانيد تا شما را اجابت کنم.
[٣]- بقره / ١٨٦: (بگو) من نزديکم دعاي دعا کننده را به هنگامي که مرا ميخواند اجابت ميکنم.