راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٤٢ - باب دوم در ترتيب اعمال ظاهرى حجّ از آغاز سفر تا بازگشت كه در ده فراز ذكر مىشود
مسمّاى كوتاه كردن مو يا ناخن كافى است، و چون اين كارها را انجام دهد از احرام خارج شده و آنچه بر او حرام گرديده بود حلال مىشود.
ششم- وقوف به عرفات و آنچه پيش از آن است:
حجّگزار چون براى حجّ محرم شود، چنان كه گذشت بايد تلبيهگويان رهسپار منا شود و سزاوار است كه رفتن به سوى منا در يوم التّروية انجام شود، و مخيّر است كه پيش از نماز ظهر و عصر كوچ كند يا پس از آن ليكن امام بايد پيش از نماز ظهرين رهسپار منا شود تا نمازها را در آن جا برگزار كند و در اين باره تأكيد شده است. حجّگزار به هنگامى كه متوجّه منا مىشود بگويد:
أللّهم إيّاك أرجو، و إيّاك أدعو فبلّغني أملى، و أصلح لي عملي و چون به منا وارد شد بگويد: الحمد للّه الّذي أقدمنيها صالحا في عافية و بلّغني هذا المكان، أللّهم و هذه منى و هى ممّا مننت به على أوليائك و أهل طاعتك و انّما أنا عبدك و في قبضتك. سپس نماز مغرب و عشا را در منا و نماز صبح را در مسجد خيف به جا آورد.
بايد نماز خود را در كنار منارهاى كه در وسط مسجد است و از هر طرف سى ذراع فاصله دارد بگزارد، چه اين مكان مسجد پيامبر (ص) و جايگاه نماز پيامبرانى بوده كه پيش از آن حضرت در اين مسجد نمازگزاردهاند و آنچه در پيرامون مناره از هر طرف خارج از اين سى ذراع است جزء مسجد نيست. شايسته است حجگزار تا طلوع فجر روز عرفه در منا بسر برد، ليكن جايز نيست آن را در وادى محسّر«١٤» بگذراند مگر پس از دميدن آفتاب. خروج از منا پيش از طلوع فجر جز به هنگام ضرورت جايز نيست، ليكن امام بايد تا دميدن خورشيد در آن جا بماند. سپس حجگزار بايد به سوى عرفات رهسپار شود، و او در حالى كه رو به سوى آن دارد بگويد: أللّهم إليك صمدت، و ايّاك أعتمدت، و وجهك اردت، و قولك صدّقت و أمرك اتّبعت أسألك أن تبارك
[١٤] عبدالمؤمن بغدادي در المراصد ميگويد: مُحَسَّر با ضمّ ميم و فتح حاء و کسر سين مشدّد و راء نام درهاي است ميان منا و مزدلفه و آن نه از مناست و نه از مزدلفه، آنچه مشهور است همين است. و گفته شده که: آن محلّي ميان مکّه و عرفه است، و نيز گفتهاند: نام محلّي ميان منا و عرفه است.