راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٨٥ - باب اول در شرايط و واجبات و مكروهات و سنّتهاى ظاهرى روزه و موجبات بطلان آن

محبوبتر است.»«٩»

در هنگام افطار مى‌گويى: اللّهم لك صمنا و على رزقك أفطرنا فتقبّله منّا ذهب الظّماء و اتبلّت العروق و بقى الأجر.

از مستحبّات ديگر روزه سحرى خوردن است. در خبر آمده است: «سحرى بخوريد اگر چه جرعه‌هايى از آب باشد آگاه باشيد درود خدا بر سحرى‌خوران است»«١٠» و اين امر در روزه واجب معيّن تاكيد شده و در روز ماه رمضان تأكيد بيشتر است. كمترين سحرى آب و افضل آن سويق و خرماست، و خوردن آن هر قدر به طلوع فجر نزديكتر باشد افضل است.

ديگر از مستحبّات روزه اعتكاف در مسجد است بويژه در ده روز آخر اين ماه، اين عادت پيامبر خدا (ص) بود كه چون وارد دهه آخر ماه رمضان مى‌شد بستر را جمع مى‌كرد و لنگ بر كمر مى‌بست و از عبادت نمى‌آسود و خانواده‌اش را بدان وادار مى‌فرمود«١١» زيرا شب قدر در همين دهه اخير است، و گمان غالب اين است كه در شبهاى فرد آن، و به ظنّ قويتر شب بيست و يكم و يا بيست و سوّم باشد.

از نظر ما (شيعه) اعتكاف نمى‌تواند كمتر از سه روز و يا در غير مسجد جامع باشد، و در مدّت اعتكاف جماع و لمس و بوسيدن زن حرام است، چه در شب و چه در روز.

همچنين جدال، خريد و فروش، استشمام بوى خوش، بو كردن گياهان خوشبو و خروج از مسجد جز براى قضاى حاجت حرام مى‌باشد و براى حضور در نماز جمعه يا تشييع جنازه يا عيادت بيمار و امثال اينها مانعى ندارد ولى بايد تا هنگام بازگشت ننشيند، و نيز بالا رفتن بر پشت بام و خروج قسمتى از بدنش از مسجد به اجبار يا به سهو اشكالى ندارد.