پدرم بسيار ذكر خدا مى‌گفت، بسا همراه او حركت مى‌كردم و او به ذكر خداوند مشغول بود با او طعام مى‌خوردم و او در همين حال ذكر مى‌گفت با مردم گفتگو مى‌كرد ليكن اين امر او را از ذكر خدا باز نمى‌داشت، مى‌ديدم زبانش به سقف دهانش چسبيده در حالى كه لا إله الّا الله مى‌گفت. ما را به گرد خود جمع و امر مى‌كرد كه تا طلوع خورشيد به ذكر خدا مشغول باشيم. و به هر كدام از ما كه مى‌توانست قرائت قرآن كند دستور قرائت مى‌داد و به آن كه نمى‌توانست امر به ذكر مى‌كرد. خانه‌اى كه در آن قرآن خوانده گردد و زياد در آن ذكر خدا گفته شود بركت آن زياد مى‌گردد، و فرشتگان در آن حاضر و شياطين از آن دور مى‌شوند، و همچون ستارگان تابانى كه براى مردم زمين نورافشانى مى‌كنند براى اهل آسمان مى‌درخشد. خانه‌اى كه در آن قرآن نمى‌خوانند و در آن ذكر خدا گفته نمى‌شود بركت آن كم مى‌شود و فرشتگان از آن دور، و شياطين در آن حاضر مى‌شوند. پيامبر خدا (ص) فرموده است: «آيا مى‌خواهيد شما را به بهترين اعمالتان خبر دهمي عملى كه بيش از هر چيز درجات شما را بالا مى‌برد و در نزد پروردگارتان پاكيزه‌ترين اعمال و از دينار و درهم و ديدار دشمن كه او را بكشيد يا كشته شويد بهتر استي» عرض كردند: آرى اى پيامبر خدا! فرمود: «آن بسيار ذكر خدا گفتن است.» سپس على (ع) فرمود: «مردى نزد پيامبر خدا (ص) آمد و عرض كرد: بهترين اهل مسجد كيستي فرمود: آن كه بيشتر از همه ذكر خدا گويد. و پيامبر (ص) فرمود: كسى كه به او زبان ذكرگويى داده شده بيقين خير دنيا و آخرت به او عطا گرديده است.» و در باره قول خداوند: وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ«٢٥» فرمود: يعنى «اعمال خيرى را كه براى خدا انجام مى‌دهى زياد مشمار.»«٢٦»

و نيز فرموده است: «خداوند به موسى (ع) وحى فرمود: به زيادى مال خوشحال‌

[٢٤] احزاب / ٤١ و ٤٢: اي کساني که ايمان آورده‌ايد خدا را بسيار ياد کنيد. و صبح و شام او را تسبيح گوييد.

[٢٥]- مدّثر / ٦: و منّت مگذار و عملت را بزرگ مشمار.

[٢٦]- همان مأخذ، ج ٢، ص ٤٩٨، شماره ١.